Alkmaar barst

Column: ikWik

Alkmaar barst

van de creatievelingen! Alleen, die zijn niet voor iedereen zichtbaar. Wordt het niet de hoogste tijd dat al die koppen met al die lumineuze gedachten de koppen bij elkaar gaan steken? En wordt het dan weer tijd om de Wethouder van Cultuur eens op pad te gaan sturen om mogelijk al die creativiteit zichtbaar te maken? Of dient daar dan weer een commissie voor in het leven te worden geroepen, welke een onderzoek gaat doen naar bijvoorbeeld levensvatbaarheid? We hebben in de loop der tijd al verschillende stadsdichters mogen begroeten, Artiance dat zich opwerpt om jong volwassenen met vele vormen van kunst te vermaken.

Dichterskringen en een Dichtersgilde , een fotoclub, een kunstuitleen welke zich ietwat bescheiden opstelt, het Kruithuysje wat geregeld kunstenaars uitnodigt om maar even wat dwarsstraten te noemen. Broedplaatsen die zich door leegstaande panden laten inspireren. Of wat te denken van de Letterbak, die in zijn voortbestaan wordt bedreigd. Indachtig de opgave waar Hugo de Jonge het had over bouwen, bouwen en bouwen. Maar dat komt nog minimaal uit de grond. Of dat geduvel omtrent de Bestevaerbrug.

Natuurlijk wordt er zoveel mogelijk geprobeerd om binnenstedelijk te gaan bouwen, is het nog een utopie om straatjes aan dorpen toe te gaan voegen, worden ook nog steeds tegels gewipt en worden de wijken gevraagd om hun idee omtrent een wijk in daden om te gaan zetten. Een Rode bus als blikvanger. Of wat te denken van het houden van referenda? Het zorgen voor elkaar wat we voor een deel schijnbaar uit het oog hebben verloren. Een samenleving die niet alleen groeit, maar ook bloeit. En dat alles wat door die eerder genoemde wethouder bij elkaar wordt gevoegd. Een vorm van inspraak wat door een duidelijke uitspraak wordt bewaarheid!

Misschien ben ik wat te veel eisend. Misschien ben ik op een zodanige leeftijd beland, dat het mijn tijd wel zal uitdienen. Misschien zie ik mogelijk door al die verschillende bomen, het bos niet meer. Misschien brengen die lepelaars mij op gedachten die mij naar mijn jeugd doen terug verlangen. Toen ik nog gewoon was om kattenkwaad uit te gaan halen. Toen het omzien naar een buurman dan wel de buren een standaard was. Nu moeten we het in de regel doen in het ‘GROTE COLECTIEF’. Dat wil zeggen dat wanneer Oranje speelt, er weer vlaggetjes te vinden zijn. Dat buren besluiten om met elkaar te gaan kijken, de bar-be-que overuren gaat maken en dat de drank weer weelderig tiert. Hoewel ik betwijfel of drank wel weelderig kan tieren. Want het blijft een feit en een tegeltjeswijsheid:

‘als de drank is in de man, is de wijsheid in de kan.’ Maar ik ben ervan overtuigd dat wanneer je al die verschillende kunstvormen op een hoop weet te gooien, dat er dan een andere geest zichtbaar wordt. De geest uit de fles kan dan furore maken!

ikWik