Deel

advertentie

Een huisje dat om je heen zit

Column: Micha de Groot

Een huisje dat om je heen zit

Nergens was ik zo thuis en op mijn plek als daar, in De Bergerhof. In die Alkmaarse woonwijk met splitlevelhuizen woonde ik van 1988-1998 en van 2008-2016. Amper 18 jaar was ik, toen Frank en ik er gingen samenwonen in de Boterbloemstraat 4. Ik werd er volwassen, bracht er urenlang door op de grond bij de gaskachel met mijn studieboeken anatomie en pathologie en werd er over de drempel gedragen na onze JA-ik-wil.

Onvermoeibaar draafden we er dagelijks trapjes op en af, lieten een nieuwe keuken, badkamer en dakkapel plaatsen, centrale verwarming aanleggen en maakten ons deze stek steeds meer eigen. Op z’n tijd knalden er ruzies of vloeiden er tranen, maar bovenal hadden we er lief en genoten we volop tussen de vele smalle treden die het huis rijk was. De saamhorigheid in de wijk was groot, hulp altijd om de hoek en tradities als het sinterklaasfeest, lichtjesavond en de rommelmarkt waren altijd weer jaarlijkse hoogtepunten om naar uit te kijken.

Die vele trappetjes hadden echter ook een keerzijde. Zo sloot ik mij met angst en bibber op in het souterrain toen er een oude, Duitse piano van zo’n 300 kilo, zijn weg omhoog in ons huis moest zien te  vinden door de smalle doorgangen. En op zijn beurt stond mijn lief doodsangsten uit toen ik stoned van de weeën tollend van trapje naar trapje zwalkte. Bij iedere hevige regenval werd ik bovendien met elke druppel die viel zenuwachtiger. Bang als ik was dat het souterrain (weer) vol water zou lopen, dat gebeurde niet zelden, in onze Bergerhof.

Tot tweemaal toe beviel ik in de knusse woonkamer van onze Boterbloem, terwijl James Taylor mij geruststellend toezong en de kaarsjes brandden. In de slaapkamer bevallen was geen optie. Mocht het misgaan, dan zouden ze me nooit van de bovenverdieping met een brancard omlaag kunnen krijgen. Onze zonen ontgroeiden de luiers, drentelden op hun peuterbeentjes over de houten vloeren van onze woning en genoten van de vele zonnige badjes met buurtkinderen op de groenstrook die geborgen tussen de huizen in lag. Vijf jaar na de geboorte van onze tweede zoon verhuisden we met ons gezin naar een vrijstaand huis aan de Westerstraat in Oudorp. De ruimte, onze Oudorpse roots, de heerlijke tuin en de gemoedelijkheid van een dorp lonkten verleidelijk, maar toch verliet ik met pijn in mijn hart mijn ‘Boterbloem’, dat allerfijnste trappenhuisje in de Bergerhof.

Op het moment dat alle spullen waren verhuisd en we definitief de sleutel zouden overdragen aan de nieuwe bewoonster, ben ik snikkend van boven naar beneden afgedaald om heel bewust afscheid te nemen van mijn huis vol vertrouwde geuren en een schat aan herinneringen. Mijn zonen aan de borst, kleine blote voetjes dribbelend over de vloer, onze beestenbende die hier met ons had gewoond, en al die nisjes, trappen en kamers waar Frank en ik vol vuur de liefde hadden bedreven. Die ene val van Tim uit het stapelbed, de verstopte sinterklaascadeautjes door het hele huis, indianentent in de kleine achtertuin en de overvloed aan lol en liefde.

Toen ik in 2008 na diverse verhuizingen en twee scheidingen op het punt stond met mijn zonen een nieuw pad in te slaan, wist ik één ding heel zeker: ik wilde weer in de Bergerhof wonen. En zo kwamen we te wonen in de Madeliefstraat op nummer 2. ‘Het is echt een huisje dat om je heen zit’, verwoordde mijn mam ‘oh zo mooi’ de geborgenheid van onze woonstek. De eerste keer dat Tim in de gang stond van onze nieuwe splitlevel woning sprak hij de legendarische woorden ‘ja, maar die trappen van toen in de Boterbloemstraat waren echt veel hoger hoor!’, zich niet realiserend dat hijzelf bijna een halve meter langer was dan toen.

Er volgden acht prachtjaren in onze Madelief. Jaren waarin mijn puberzonen zich ontplooiden. Waarin we, na jaren samenwonen met beperkingen, maximaal genoten van een weelde aan vrijheid en mogelijkheden. De Madelief was ‘huize de zoete inval’ waarbij er haast onafgebroken vrienden en vriendinnen van de jongens verbleven, er altijd wel iemand eieren stond te bakken, op de bank lag te chillen, tokkelde op de gitaar, hier of daar lag te slapen of onder de douche stond. Het ene moment zat ik alleen op de bank. Het volgende moment stroomde het huis vol met enthousiast jong spul, werden er stoelen aangerukt, de tafel uitgeklapt, klonk er meerstemmig gelach, werd er spontaan in de pannen geroerd en zaten we plotsklaps om de grote tafel te eten met z’n vijftienen. En dat allemaal in een woonkamer van niet veel meer dan 16m2 groot.

‘Als mam hier ooit weggaat dat moeten wij dit huis samen kopen, Tim!’ zei Sam ooit op stellige toon tegen zijn broer. Daar kwam het nooit van, maar het gaf wel aan hoe verknocht ze waren, net als ik, aan dat malle, lieve trappenhuis  in die unieke Alkmaarse wijk, De Bergerhof.

Het huisje dat zo perfect om ons heen zat.

Micha de Groot

www.michaeladegroot.nl

advertentie

Meer 'Columns':

Wills

15 oktober 2021

Column: Wills

Beste Wills: Mijn man (43) en ik (39) kennen elkaar zeven jaar en zijn drie jaar geleden getrouwd. Sindsdien gaat het bergafwaarts. De aap kwam uit de mouw toen we  over scheiden spraken; mijn man wil bij mij blijven, en óók met andere vrouwen naar bed.

Notoire knuffelaar

15 oktober 2021

Column: Milo Berlijn

Een paar maanden geleden las ik een artikel van een psycholoog, die vertelde dat we de handdruk, de knuffel en de omhelzing in het post-corona tijdperk voorgoed achter ons zouden laten.

Ik wil mijn vader terug!

8 oktober 2021

Column: Wills

Beste Gedumpte Dochter: Je begrijpt dat het niet alleen in jouw vermogen ligt dit probleem te fixen, maar ik neem de om m’n hoofd geknoopte shawls voor je af, dat je het probeert

Wat heeft corona jullie in positieve zin gebracht?

8 oktober 2021

Column: Fernando Jonker

Ik weet nog dat Mark en ik spontaan kaartjes kochten voor Tino martin. Wat je daarvan vindt mag je natuurlijk zelf weten, maar het leek ons leuk. We stonden in Proeflokaal De Boom (onze lievelings buren) en hadden het erover dat Tino zou optreden.

Investeren in de toekomst

8 oktober 2021

Column: Kivilcim Pinar

Europa was afgelopen zomer een kaart vol natuurrampen: allesverzengende bosbranden in Spanje, Griekenland en Turkije, recordtemperaturen op Sicilië en overstromingen in Duitsland, België en Limburg.

Ontbijt en zuurkool

1 oktober 2021

Column: Saskia de Fouw

Op 8 oktober is Alkmaar op z'n best. Inwoners banjeren al vroeg door de stad, vaak met een mooie Alkmaar sjaal om hun hals gedrapeerd. Iedereen samen, als één beginnend met een heerlijk ontbijt.

‘Toch lastig dat ik al een zoontje heb’

1 oktober 2021

Column: Wills

Beste Wills: Mijn nieuwe vriendin heeft het uitgemaakt omdat ze, zoals ze zelf zegt, het toch lastig vindt dat ik al een zoontje van 6 jaar heb.

Doe maar normaal, dan doe je al gastvrij genoeg!

1 oktober 2021

Column: Milo Berlijn

De afgelopen 1,5 jaar werden we geconfronteerd met het nieuwe ‘normaal’. Oud -Minister Wiebes van Economische zaken (Wie kent hem nog) introduceerde de term ‘de anderhalve meter ’economie en Rutte, de Jong en van Dissel en tal van virologen gingen vol in de aanval om daar zo snel mogelijk weer afscheid van te nemen.

Vriendschap en vaccinatie

24 september 2021

Column: Wills

Beste Wills: Mijn beste vriendin en ik verschillen hemelsbreed van mening over vaccineren. We kennen elkaar al lang en hebben zoveel geschiedenis samen, dat ik altijd gedacht heb dat we de rest van ons leven beste vriendinnen zouden blijven, wat er ook zou gebeuren.

Inspiratie opdoen…

24 september 2021

Column: Fernando Jonker

Afgelopen maand waren we een weekje dicht. Vakantie. Daar waren we ook wel aan toe. De maand augustus stonden wij met zijn drieën en onze topafwassers te strijden. Dat ging super goed, maar heeft best wel wat energie gekost.

Affaire en schuldgevoel

17 september 2021

Column: Wills

Beste Wills: Ongeveer 2 jaar geleden heb ik een (geheime) relatie gekregen met een getrouwde man. Onlangs heeft hij voor mij gekozen en is bij me ingetrokken. Op papier is hij nog getrouwd, want zijn vrouw wil hem niet meer zien of spreken zolang hij met mij is.

We zijn er bijna!

17 september 2021

Column: Milo Berlijn

Of ik het eens ben met de laatste besluiten van het kabinet, laat ik in het midden als dat mag. Enerzijds wil ik ook weer spontaan een pilsje drinken met mijn maten en ongegeneerd lallen en brallen, wil ik aanschuiven aan een gezellige tafel met bekende, wil ik mensen die ik niet ken een hand geven om mij voor te stellen, wil ik niet nadenken over mensen die akelig dichtbij komen en wil ik gewoon doen wat ik dagelijks op tv zie.

Voor iedereen die nog een beetje vakantie nodig heeft

17 september 2021

Column: Nikke Vrees

Laat de stilte tot je hart spreken en in ruil voor geduld krijg je de wonderen van de natuur te zien.

Een ballon, een ballon, een ballonnetje

17 september 2021

Column: Peter Visser

Als beginnend columnist, ga ik me waarschijnlijk op glad ijs begeven. Ik wil het namelijk over politiek hebben. Ga ik me uitlaten over de kleur?

Kermis, toestand tussen trance en terror

10 september 2021

Column: Micha de Groot

Onze Alkmaarse kermis werd door de coronamaatregelen vorig jaar danig in de kiem gesmoord. Aanvankelijk bleef het ook voor 2021 nog even onzeker, maar mocht de kermis weer op zijn schreden terugkeren naar onze stad. Dat leverde een luidkeels gejubel op.

Zomer in onze stad

3 september 2021

Column: Saskia de Fouw

Als de bomen weer groen worden en de temperatuur oploopt, is het aangenaam toeven in de mooie stad. Bootjes varen af en aan langs de Molen van Piet en de parken fleuren op door goed gehumeurde mensen in alle soorten en maten.

Ik geef mijn ex teveel ruimte

3 september 2021

Column: Wills

Beste Wills: Ik ben alweer ruim een jaar single, nadat mijn vriendin het onverwacht uitmaakte. Twee maanden geleden heb ik een vrouw ontmoet met wie het klikt en sindsdien hebben we het leuk samen.

Excuses, excuses, excuses

10 september 2021

Column: Fernando Jonker

‘Spreek ik met Fernando Jonker ‘? Ja, daar spreekt u mee. ‘Mijn naam is Lex Rietveld, hoe zou jij het vinden om koffie te gaan drinken en te praten over jouw toekomst’? Na een jaar Plaza Cinco werd het restaurant al verkocht, ik mocht er chef blijven, maar bedankte voor het aanbod.

Vroeger is nou niet

27 augustus 2021

Column: Wills

Beste Wills: Een jaar geleden zijn we verhuisd van Amsterdam-Centrum naar een dorp in de buurt van Alkmaar.

Er liggen (gezamenlijke) kansen!

27 augustus 2021

Column: Milo Berlijn

Voel je je ergens welkom, dan blijf je wat langer en kom je vaker nog eens terug. Je gaat een beetje van die plek houden en je deelt dit met je vrienden en kennissen. Het creëren van een warm welkomstgevoel gaat echter niet vanzelf.

Vol spetters en plezier

20 augustus 2021

Column: Nikki Vrees

Toen ik nog een kind was voelde ik me zo vrij en energiek, ik was altijd op avontuur of ontdekkingsreis. Vol fantasie en enthousiasme kon ik van alles iets leuks maken.

Bellen aub…

20 augustus 2021

Column: Fernando Jonker

Voor corona zat Fernando’s soms een maand van te voren vol qua reserveringen. Omdat wij vaak vol zaten, maakte wij een reservelijst voor eventuele annuleringen.

Cas

13 augustus 2021

Column: Peter Visser

Voor de vakantie heb ik mijn vriend Cas begraven. Zo heette hij niet, maar hij noemde mij Petrus en ik hem Cas. Cas dus. Cas was 22 jaar ouder dan ik. 'Hadden jullie dan een soort vader/zoon relatie', vroeg mijn verkering.

Vakantie jeugdsentiment

13 augustus 2021

Column: Micha de Groot

‘Het is belangrijk om je suikergehalte goed op peil te houden tijdens het fietsen, jongens!’ zei mijn ome Piet terwijl hij ondertussen een hele batterij aan grote Snickers en Marsen uit zijn fietstas toverde.

Wills

23 juli 2021

Column: Wills

Beste Wills: Wij zijn drie vriendinnen op vakantie in Camperduin. Een van ons tobt met overgewicht en verkondigt het hele jaar door dat ze gezonder wil eten. Haar excuus om dat niet te doen is haar drukke baan.

Niet uit het hart, niet uit het oog

23 juli 2021

Column: Fernando Jonker

Ik ontmoette Isabel in café De Stapper. Van horen zeggen wist ik dat het een meid was die je er goed bij kon hebben. Zelf had ik een beeld van haar als stoere chick, zelfverzekerd en niet bang.

Twijfel en tranen. Verhuizen naar het Friese platteland?

16 juli 2021

Column: Micha de Groot

De vleesgeworden grilligheid, dat was jarenlang denk ik de beste typering voor mij. Was je net gewend aan mijn ‘nee’, dan verraste ik je plotsklaps met een ‘ja’. Dacht je dat ik volledig ging voor links, dan dook ik ineens vol overtuiging naar rechts. Miss Afwisseling in optima forma.

Zorgen om ex

16 juli 2021

Column: Wills

Beste Wills: Mijn vorige relatie was heftig, en naar het einde toe zelfs gewelddadig. Hij was een dagelijkse blower, dronk veel en werd fysiek en verbaal steeds agressiever, want alles wat er mis was in onze relatie lag aan mij.

Medewerkers zijn net gasten

16 juli 2021

Column: Milo Berlijn

Naast de geweldige gastvrije opbrengst van corona, zoals meer oprechte interesse in elkaar, inkijkjes in elkaar privélevens (behalve de mensen in een meeting op Zoom of Teams met een de half geblurde achtergrond), aangereikte winkelwagentjes, persoonlijke begeleiders die je naar je stoel brachten in het theater, aangeboden mondkapjes en nog vele andere zaken heeft corona, blijkt nu, een leegloop gecreëerd in mijn vakgebied: de horeca.

Reality check

10 juli 2021

Column: Wills

Beste Wills: Onlangs heb ik een man (48)  leren kennen die 2 keer getrouwd geweest is en daarnaast de nodige relaties (5?) achter de rug heeft waarvan de laatste 3 jaar heeft geduurd.

Mark

9 juli 2021

Column: Fernando Jonker

Afgelopen week ging de docu ‘De smaak van Fernando Jonker’ in premiere. Samen met Bo van de Wall Perné lanceerde wij de docu, want Bo en ik hebben allebei een passie. Hij heeft passie voor fotografie en film en ik heb passie voor koken.

Mantelzorg, gastvrijheid op hoog niveau!

2 juli 2021

Column: Milo Berlijn

In mijn tomeloze zoektocht naar gastvrije mensen, stuitte ik afgelopen week op de mantelzorgbranche. Mantelzorg was een ver van mijn bed show, die een kleine 8 jaar geleden zijn entree maakte in mijn leven, toen mijn tante ongeneeslijk ziek werd en mijn oom besloot haar mantelzorger te worden.

Gescheiden en ongelukkig

2 juli 2021

Column: Wills

Beste Wills: Ik ben sinds twee jaar gescheiden en na een heftige tijd vanwege het zoeken van woonruimte, heb ik het gevoel dat ik stilsta nu.

Geen huis, maar een thuis

25 juni 2021

Column: Saskia de Fouw

Vroeger als jong volwassenen droomde ik van m'n eigen huis. Je herkent het vast wel, je eigen plek waar je alles kunt inrichten naar eigen smaak. Ik zei ook altijd: ‘Ik wil later een huis waar mensen voorbij lopen en dan denken, goh daar zou ik nou wel eens een kop koffie willen drinken’.

Inschrijven Flessenpost uit Alkmaar
Dan spoelt het flesje iedere vrijdag aan in je mail
AANMELDEN
Uw e-mailadres wordt alleen gebruikt voor het versturen van de Flessenpost uit Alkmaar. U kunt altijd de afmeldlink gebruiken, deze is opgenomen in de nieuwsbrief.
close-link
Terug