HomeAdverteerdersTip de redactieColofon Nieuwsbrief ontvangen
Inschrijven Flessenpost uit Alkmaar
Dan spoelt het flesje iedere vrijdag aan in je mail
AANMELDEN
Uw e-mailadres wordt alleen gebruikt voor het versturen van de Flessenpost uit Alkmaar. U kunt altijd de afmeldlink gebruiken, deze is opgenomen in de nieuwsbrief.
close-link

Deel

advertentie

Henk

Column: Peter Visser

Henk

Nou heb ik toch mijn vrachtwagenrijbewijs gehaald. En ja, dat is een felicitatie waard. Mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen. Ik heb het hier al eens over mijn theorie gehad, dus daar ga ik niet te veel woorden meer aan vuil maken, behalve dan dat wat mij betreft de theorieopleiding dicht tegen universitair niveau lag. Man, wat een berg werk. Maar geslaagd, dus niet meer achterom kijken. Nu was de praktijk aan de beurt. Nou, en dat was me toch ook een avontuur zeg. Niet zo zeer het rijden op zich, dat viel redelijk mee. De voorrangsregels kennen we naar 35 jaar wel en het rijden op zich was ook wel te doen. Bovendien blijft het een machtig gevoel om met zo’n groot kreng de openbare weg op te gaan. De wegen zijn er op zich ook op gemaakt dat twee vrachtwagens van 2 m 50 breed (zonder spiegels) elkaar kunnen passeren. Maar dat gevoel heb je niet als je in die cabine zit. Het is allemaal groot. Ik mocht niet met mijn rechter wielen in de berm, stil staan kan ook niet, dus gewoon passeren. Ik durf nu wel te bekennen dat ik sommige passeeracties met mijn ogen dicht gedaan heb. Maar ik leef nog, dus de wegen zijn berekend op 2 grote vrachtwagens die elkaar kunnen passeren.

Wat ik ingewikkelder vond, is dat ik mezelf weer eens tegen kwam tijdens de lessen en examens. Mijn hemel. Het begon al met de instructeur, bij les drie zei hij vilein; “onze andere cursisten zijn wat jonger he; dus die pakken het rijden natuurlijk wat sneller op” Maar deze opmerking kon ik hebben, want het gebeurt de laatste tijd vaker, dat de stijgende leeftijd niet alleen beperkingen oplegt, maar vaker opgemerkt wordt. Terwijl ik in mijn hoofd nog steeds 25 ben. Deze constatering zal voor meer vijftigers gelden, dus deze opmerking liet mij onberoerd.

Nee, het examen zelf is de boosdoener of liever gezegd de examinator, terwijl die arme man er niets aan kan doen, die doet gewoon zijn werk. Voor mijn praktijkexamen was ik in één keer geslaagd, dus geen vuiltje aan de lucht, zou je zeggen. Alleen na het examen staat het zweet op mijn rug, van de zenuwen. Zoals gezegd, ik was geslaagd, maar als die man dat nu meteen in de cabine vertelt… Nee hoor, eerst naar buiten, dan drie trappen op, naar een kantoortje, dan uitgebreid gaan zitten, zichzelf een glas water inschenkend zegt hij; Je bent geslaagd. Ik hoorde eerst niet eens wat hij zei… De zenuwen gilden door mijn lijf. Ik had hem in the pocket. Yessss. Niets aan de hand dus. Kan het erger; het kan nog veel erger. De week daarna moest ik mijn code 95 halen. Een soort chauffeurs diploma. Dat was mogelijk nog erger. Ik kan spreken voor grote groepen, ga makkelijk om met gasten in het restaurant, maar als iemand op mijn vingers kijkt word ik nerveus. En dat deed deze examinator. Het examen bestond uit een parcours met pionnen achteruit rijden en daar raakte ik twee pionnen… gezakt. En dan krijg ik dus kortsluiting in mijn hoofd. Dan haal ik VERoordelen en BEoordelen door elkaar. Ik denk dan dat die examinator mij veroordeelt, dat hij me te min vindt voor de vrachtwagen, dat ik niet zo maar moet denken, dat ik dat zomaar ook kan, dat het een vak is; vrachtwagen chauffeur en dat vak is niet zomaar weggelegd voor iedereen, zeker niet voor jou. Dat speelt zich allemaal af in mijn hoofd. De examinator verandert in een monster. Krijg de kolere, ze bekijken het maar met dat rijbewijs, ik ga naar huis; hij steekt dat papiertje maar in een plek ,waar de zon niet schijnt.

Ik moet mezelf dan echt streng toe spreken, om weer te landen en dan toch met frisse tegenzin te melden bij het volgende examen; veilig en goed een vrachtwagen laden. Dat is een soort toneelstukje, waar bij je een vrachtbrief krijgt en op basis daarvan een vrachtwagen laadt. Hartstikke makkelijk. Alleen ik wil het te goed doen en heel serieus. Bovendien ging de beste man op een soort luie stoel zitten om op mijn vingers te kijken. Ik voelde me bij elke stap VERoordeeld, terwijl hij me gewoon aan BEoordelen was. Het hele examen heeft hij niks gezegd, alleen maar gekeken… op mijn vingers. Het zweet liep in straaltjes van mijn rug, de pijn in mijn hoofd steeg naar ongekende hoogte. Het shirt was doorweekt toen hij me vertelde dat ik was geslaagd voor dit onderdeel. De week daarna behaalde ik het andere onderdeel ook. Dit rijbewijs was een trip langs al mijn zwakke punten. Ik ervaar beoordelen snel als veroordelen. Als ik op google lees dat iemand mijn kippen niet lekker vond, lig ik gelijk een nacht wakker, terwijl ik de achten en negens niet in me opneem.  Mijn vrachtwagenrijbewijs werd een psychologische roadtrip. En wat ga ik nu eigenlijk doen met dat vrachtwagenrijbewijs; geen idee. Je kunt me altijd bellen, maar het duurt nog even voordat ik met de vlam in de pijp door de Brennerpas rijd.

 

Peter Visser

advertentie

Meer 'Columns':

Inspiratie

3 februari 2023

Column: Peter Visser

Ik heb nog nooit de druk van een deadline gehad, maar vandaag wel. Elke eerste vrijdag van de maand mag ik namelijk een stukkie skroive voor de flessenpost en dat

Vriezen en dooien

3 februari 2023

Column: Kim Klaver

Ik ben blij. Blij dat ze zo lekker gaan. Blij dat ze hun pad kiezen, blij dat ze mooi in het leven staan. Ik ben enthousiast. Enthousiast over nieuwe wegen.

Ik wens u een…

27 januari 2023

Column: Milo Berlijn

Het nieuwe jaar is begonnen!! Er kwamen gelukkig maar 3 crisissen (PSV, FC Groningen en de hoge rente) bij de afgelopen maand. En als ik de pessimisten had

STAD en OMMELAND

27 januari 2023

Column: ikWik

Als het veel voeten in de aarde heeft, wil het niet altijd zeggen dat iets doorgaat. Altijd zullen er wel weer mensen op gaan staan die het niet kunnen nalaten om bezwaren

Kiekeboe

20 januari 2023

Column: Kim Klaver

Met jonge kinderen, wellicht in combinatie met een baan of zelfstandig ondernemerschap, blijft er weinig tijd en energie over voor zelfontwikkeling. Nu ben ik een

Haat-liefde met Google

20 januari 2023

Column: Cindy Schrikkema-Stofberg

Ik hou van gadgets en mensen die mij kennen weten dat wanneer er blauw led in zit, ik het helemaal geweldig ga vinden en het vaak ook wel wil hebben. Zo is

De tand des tijds

13 januari 2023

Column: ikWik

'Wat een geluk dat ik een stukje van de wereld ben, dat ik de wijsjes van de sijsjes en de merels ken, en dat ik mee mag doen met al wat leeft, en mee mag ademen

Afscheid nemen bestaat niet…

13 januari 2023

Column: Fernando Jonker

Toen ik mijn vriendin leerde kennen wist ik dat ze een droom had om te reizen naar Australië. Ze had haar geliefde plekje in de Pijp opgezegd en ging samen wonen

Foto van vroeger

6 januari 2023

Column: Peter Visser

Persoonlijk heb ik een geweldig jaar achter de rug. 1 februari ging de horeca weer open, op alle fronten prima gedraaid, mijn vrachtwagen rijbewijs gehaald, gezondheid

De deken

6 januari 2023

Column: Kim Klaver

Nou, het nieuwe jaar is begonnen. Persoonlijk kijk ik altijd erg uit naar januari, de maand december kost me veel energie. Zonder in detail te treden, maar ik krijg de

Moment van de Waarheid

23 december 2022

Column: Milo Berlijn

Aan het einde van het jaar worden columnisten geacht om terug te kijken op het afgelopen jaar. Het woord Crisis, aangevuld met diverse voorzetsels als energie

Dankbaar ben ik…

23 december 2022

Column: Fernando Jonker

Het einde van het jaar nadert. Kerst staat voor de deur. Bij Fernando’s zijn we met de kerst gesloten. Alleen kerstavond zijn we nog geopend voor een mooie groep mensen.

Hoeveel weet je eigenlijk van je vrienden en familie?

16 december 2022

Een gezelschapsspel voor Kerst en oud/nieuwjaar.

Als we weer gezellig bij elkaar komen met de feestdagen aan tafel of met zijn allen bij iemand thuis, dan weet iedereen dat er bepaalde onderwerpen vermeden moeten worden, omdat die tot

(M)Otherhood

16 december 2022

Column: Kim Klaver

Ik was ziek en ik lag in het weekend een beetje lafhartig op de bank te Netflixen. Nee, dus geen 'Netflix & Chill' (zoek dat maar eens op...), daar ben ik intussen ook

Een blijvertje

9 december 2022

Column: Milo Berlijn

Afgelopen week liep ik samen met onze labrador Finou door de prachtige binnenstad van Alkmaar. Ik doe dat vaker als ik achterloop op mijn dagelijkse stappendoel (10.0000), wanneer ik wil

Fouten maken mag…

9 december 2022

Column: Fernando Jonker

Ik ben een voetballiefhebber… Veel dingen vergelijk ik met voetbal. Als je een foutloze wedstrijd hebt gespeeld heb je waarschijnlijk ook niet meegedaan aan het spelletje. Foutloze wedstrijden

Altijd lente

2 december 2022

Column: Peter Visser

Ik ben trouw aan tandartsen en kappers. Als ik het eenmaal goed vind; wil ik eigenlijk nooit meer weg. Dat wil zeggen ik wil nooit meer een ander. Met de kapper gaat

The roast of Kimmie Kimmie Kimmie

2 december 2022

Column: Kim Klaver

Nou ja, dan ben je dus ineens 50 en geef je een groot feest. En wat voor feest: alle vrienden, familie en bekenden bij elkaar, dansen, praten, lachen, ik als

Onzichtbare bevlogenheid

25 november 2022

Column: Milo Berlijn

Neerlands beste ochtendshow DJ Edwin Evers startte er met regelmaat zijn radioshow mee: ‘een woord wat je niet zo vaak hoort’! Afgelopen week moest ik er aan

Mini vakantie in je hoofd…

25 november 2022

Column: Fernando Jonker

Mijn vriendin is regelmatig actief op Instagram. Zo nu en dan doet ze mee aan een win en deel actie. En op de een of andere manier wint ze zo nu en dan een prijs. Twee

Bison

18 november 2022

Column: Kim Klaver

Vijf jaar geleden schreef ik over een klein, vies-ruikend hondje dat we uit een Spaans asiel hadden gehaald. Een nerveuze haarbal, kleiner dan verwacht, zo angstig

Black Friday of Sinterklaas?

18 november 2022

Column: Dick van der Veen

hoe lang blijven we de traditionele feestdagen nog vieren? alle feestdagen, die we kennen komen uit het christelijke geloof; Sint Maarten, Sinterklaas, Kerstmis en via

Turbulentie

11 november 2022

Column: ikWik

Tel je zegeningen, zou ik willen stellen. Grote kans wanneer je je blik op andere elementen richt, zeker in deze turbulente tijden. Je de vanzelfsprekendheid met verwondering

Lang leve het groeten van elkaar!

11 november 2022

Column: Milo Berlijn

Jolanda (Echte naam bekend bij de redactie) zei het heel rustig maar met volle overtuiging. ‘Ik ben ermee gestopt!’ zei ze in een groep met 30 collega’s die allemaal

Hoge hakken in de paardenstront

4 november 2022

Column: Cindy Schrikkema-Stofberg

Ik ben gek op hoge hakken, hoge hakken en een paardenmeisje in hart en nieren. Natuurlijk sta ik niet letterlijk met mijn hoge hakken in de paardenstront, maar

Geniet

28 oktober 2022

Column: Milo Berlijn

Afgelopen week werd ik geprikkeld door een artikel in het AD van een econoom die zei dat bedrijfsgroei niet meer Prio Numero Uno moet zijn, maar dat we

De heer Worm

28 oktober 2022

Column: Fernando Jonker

Toen Mark en ik iedereen vertelden dat wij Saigon op de Peperstraat hadden gekocht, waarschuwde velen ons voor de vloek die er op die hoek heerste. Afgelopen

Zwart

21 oktober 2022

Column: Kim Klaver

Loslaten is een thema dat veel langskomt in mijn columns. Het is onderwerp van gesprek met vrienden en vriendinnen die in hetzelfde schuitje zitten, hun kinderen vliegen ook uit.

Gebroken, maar niet verslagen

21 oktober 2022

Column: Cindy Schrikkema-Stofberg

Het leven gaat niet over rozen is zo’n mooie, gevleugelde uitspraak, maar die is bij iedereen van tijd tot tijd wel van toepassing. Zo heb ik bijna 10 jaar geleden mijn been gebroken

Het gebruik van wapens

14 oktober 2022

Column: Milo Berlijn

In toenemende mate komen er na afloop van mijn shows of presentaties mensen naar mij toe die zeggen dat ze in lange tijd niet zo gelachen hebben. Enerzijds streelt dat mijn ego, omdat

Smaakvriendjes

14 oktober 2022

Column: Fernando Jonker

Vorige maand ben ik met mijn dochters een weekje naar Barcelona gegaan. Wanneer er een markt is, ga ik die altijd bezoeken. Helemaal een verse markt. En al helemaal in Spanje.

50!

7 oktober 2022

Column: Kim Klaver

Tien jaar geleden werd ik 40. Tien jaar geleden! In die jaren is er zoveel gebeurd. Alles veranderde. Mijn burgerlijke staat, mijn adres, mijn baan, een deel van mijn vriendenkring

ONTZETtend mooie zomer

7 oktober 2022

Column: Peter Visser

Er zijn van die liedjes, die met een hele leuke melodie een nare boodschap bezingen. ‘Tis weer voorbij die mooie zomer... is zo’n liedje. Als het tegenzit blijft het melodietje

Vakantie

30 september 2022

Column: Milo Berlijn

Na een ongekende PostCorona drukte kon ik de afgelopen 2 lekker genieten van de zon, de zee, lekker eten, zalige wijn , hele aardige mensen en 5 prachtige en vooral spannende

Inschrijven Flessenpost uit Alkmaar
Dan spoelt het flesje iedere vrijdag aan in je mail
AANMELDEN
Uw e-mailadres wordt alleen gebruikt voor het versturen van de Flessenpost uit Alkmaar. U kunt altijd de afmeldlink gebruiken, deze is opgenomen in de nieuwsbrief.
close-link
Terug