Deel

advertentie

Kermis, toestand tussen trance en terror

Column: Micha de Groot

Kermis, toestand tussen trance en terror

Onze Alkmaarse kermis werd door de coronamaatregelen vorig jaar danig in de kiem gesmoord. Aanvankelijk bleef het ook voor 2021 nog even onzeker, maar mocht de kermis weer op zijn schreden terugkeren naar onze stad. Dat leverde een luidkeels gejubel op.

Oké, ik geef het eerlijk toe, dat gejubel kwam niet van mij. Sterker nog. Na een luidkeels: ‘Oh nee’, geslaakt te hebben, liep ik een poosje heel pathetisch te zuchten. De overload aan toeters, bellen en Hollandse dijenkletsers is op z’n zachts gezegd niet echt ‘mijn ding’.  De flikkerende lichten in 38 kleuren en rauwe Marlboro-mannenstemmen met hun ‘DAARRRRR GAAN WE WEERRRRR…’ liftten mij binnen twee minuten naar een staat van maximale overprikkeling en vormt de grootste reden dat ik al sinds jaar en dag met een grote boog om de kermis heen laveer. Dat was op zichzelf best nog een uitdaging, omdat de Alkmaarse kermis zich door het centrum heen vlecht.

Waar is het misgegaan met mij en de kermis?, vroeg ik mijzelf laatst af. Als kind keek ik namelijk reikhalzend naar dit festijn uit. Veel ouder dan een jaar of 13 zal ik niet zijn geweest, toen ik er met vriendinnetjes niet was weg te slaan. Schalks kijkend hingen we quasi nonchalant rond bij de botsauto’s op onze Oudorper kermis. Meegevraagd worden door een manse jongen in zijn botsauto, was als dertienjarig meisje toch min of meer het hoogst haalbare rendement wat er uit de kermis viel te slepen.

Toch was ik, ook op die leeftijd, nog altijd idolaat van ‘De Rups’. Ontelbaar vaak heb ik in mijn prille jaren rond gerateld in één van die gammele karretjes. Vol spanning wachtend op één van de leukste Rups rituelen, namelijk het moment waarop de kap over onze hoofden neerdaalde en we vervolgens rond raceten in het donker. Onderwijl hysterisch gillend natuurlijk! En dan hadden we het summum nog niet eens gehad. Die kwam nadat de kap er weer was afgestroopt en mijn ogen knipperend aan het daglicht probeerden te wennen. Op dat moment werd de pluim losgelaten. Deze grote, rode pluim hupste enthousiast boven onze hoofden. Al voortrijdend ging je dan een beetje staan in je kuipje en probeerde de pluim te pakken te krijgen. Lukte het je om deze van zijn koord te grissen dan mocht je nog een extra rondje gratis in de rups. Man, wat was dat leuk. De kermis in Oudorp was niet meer dan één straatje attracties, maar ervoer ik nooit als te summier. Sterker nog, juist die overzichtelijkheid maakte het tot een knusse bedoening. Terwijl ik mijn chocolade sigaretten samen met het papier eromheen tot een klompje kauwde, bewoog ik me binnen mijn favoriete driehoek van zweefmolen, Mount Everest  en De Rups heen en weer. Die vertrouwdheid was heel geruststellend. Daarbij had alles op het gebied van licht en geluid nog niet de helft van decibellen, sterkte en variëteit als het tegenwoordig heeft.

Er was echter één belangrijk element dat ervoor zorgde dat een uitje kermis pas echt af was. Dat was…(tromgeroffel) …de wijnbal! Een grote, rode, mierzoete bal in cellofaan waar je op kon sabbelen tot je een ons woog. Je kon de doorgewinterde wijnbalfanaat al van verre herkennen: lippen en tong rood uitgeslagen van de kleurstof. Toch zat niemand daar mee. Net zomin met het feit dat na een tijdje de barsten in je tong schoten van al dat hartstochtelijk gesabbel. Dat kon gewoon in de jaren tachtig.

De liefde die ik toentertijd voor de kermis aan de dag legde, is ondertussen tot de laatste drup verdampt. Uiteraard heeft dat alles te maken met het klimmen van mijn levensjaren. Met het feit dat ik toentertijd vrolijk lachend honderd rondjes meedraaide in de zweefmolen terwijl ik nu al onpasselijk word als ik er alleen al naar kijk. Maar er is meer. In deze 21e eeuw moet je wel erg stevig in je schoenen staan om de veelheid aan zintuiglijke prikkels te trotseren.

Toch koester ik nog altijd jaarlijks een kermis hoogtepunt. Dat zijn, jawel, de poffertjes. Op die magnifieke, botervette deegklompjes, verscholen onder een centimeter poedersuiker verheug ik me al ver van tevoren. Dit jaar zorgden ze voor een nog groter plezier dan voorgaande jaren. De kermis had zich namelijk teruggetrokken uit de directe Alkmaarse binnenstad. Dat betekende dan ook grenzeloos genieten zonder een scala aan toeters, sirenes en doldraaiend spul.
Hoewel natuurlijk een begeleidend ‘DAARRR GAAN WE WEERRR…’ op het moment dat ik mijn tanden in de warme poffers zette, niet had misstaan.

Micha de Groot

advertentie

Meer 'Columns':

Vriendschap en vaccinatie

24 september 2021

Column: Wills

Beste Wills: Mijn beste vriendin en ik verschillen hemelsbreed van mening over vaccineren. We kennen elkaar al lang en hebben zoveel geschiedenis samen, dat ik altijd gedacht heb dat we de rest van ons leven beste vriendinnen zouden blijven, wat er ook zou gebeuren.

Inspiratie opdoen…

24 september 2021

Column: Fernando Jonker

Afgelopen maand waren we een weekje dicht. Vakantie. Daar waren we ook wel aan toe. De maand augustus stonden wij met zijn drieën en onze topafwassers te strijden. Dat ging super goed, maar heeft best wel wat energie gekost.

Affaire en schuldgevoel

17 september 2021

Column: Wills

Beste Wills: Ongeveer 2 jaar geleden heb ik een (geheime) relatie gekregen met een getrouwde man. Onlangs heeft hij voor mij gekozen en is bij me ingetrokken. Op papier is hij nog getrouwd, want zijn vrouw wil hem niet meer zien of spreken zolang hij met mij is.

We zijn er bijna!

17 september 2021

Column: Milo Berlijn

Of ik het eens ben met de laatste besluiten van het kabinet, laat ik in het midden als dat mag. Enerzijds wil ik ook weer spontaan een pilsje drinken met mijn maten en ongegeneerd lallen en brallen, wil ik aanschuiven aan een gezellige tafel met bekende, wil ik mensen die ik niet ken een hand geven om mij voor te stellen, wil ik niet nadenken over mensen die akelig dichtbij komen en wil ik gewoon doen wat ik dagelijks op tv zie.

Voor iedereen die nog een beetje vakantie nodig heeft

17 september 2021

Column: Nikke Vrees

Laat de stilte tot je hart spreken en in ruil voor geduld krijg je de wonderen van de natuur te zien.

Een ballon, een ballon, een ballonnetje

17 september 2021

Column: Peter Visser

Als beginnend columnist, ga ik me waarschijnlijk op glad ijs begeven. Ik wil het namelijk over politiek hebben. Ga ik me uitlaten over de kleur?

Zomer in onze stad

3 september 2021

Column: Saskia de Fouw

Als de bomen weer groen worden en de temperatuur oploopt, is het aangenaam toeven in de mooie stad. Bootjes varen af en aan langs de Molen van Piet en de parken fleuren op door goed gehumeurde mensen in alle soorten en maten.

Ik geef mijn ex teveel ruimte

3 september 2021

Column: Wills

Beste Wills: Ik ben alweer ruim een jaar single, nadat mijn vriendin het onverwacht uitmaakte. Twee maanden geleden heb ik een vrouw ontmoet met wie het klikt en sindsdien hebben we het leuk samen.

Excuses, excuses, excuses

10 september 2021

Column: Fernando Jonker

‘Spreek ik met Fernando Jonker ‘? Ja, daar spreekt u mee. ‘Mijn naam is Lex Rietveld, hoe zou jij het vinden om koffie te gaan drinken en te praten over jouw toekomst’? Na een jaar Plaza Cinco werd het restaurant al verkocht, ik mocht er chef blijven, maar bedankte voor het aanbod.

Vroeger is nou niet

27 augustus 2021

Column: Wills

Beste Wills: Een jaar geleden zijn we verhuisd van Amsterdam-Centrum naar een dorp in de buurt van Alkmaar.

Er liggen (gezamenlijke) kansen!

27 augustus 2021

Column: Milo Berlijn

Voel je je ergens welkom, dan blijf je wat langer en kom je vaker nog eens terug. Je gaat een beetje van die plek houden en je deelt dit met je vrienden en kennissen. Het creëren van een warm welkomstgevoel gaat echter niet vanzelf.

Vol spetters en plezier

20 augustus 2021

Column: Nikki Vrees

Toen ik nog een kind was voelde ik me zo vrij en energiek, ik was altijd op avontuur of ontdekkingsreis. Vol fantasie en enthousiasme kon ik van alles iets leuks maken.

Bellen aub…

20 augustus 2021

Column: Fernando Jonker

Voor corona zat Fernando’s soms een maand van te voren vol qua reserveringen. Omdat wij vaak vol zaten, maakte wij een reservelijst voor eventuele annuleringen.

Cas

13 augustus 2021

Column: Peter Visser

Voor de vakantie heb ik mijn vriend Cas begraven. Zo heette hij niet, maar hij noemde mij Petrus en ik hem Cas. Cas dus. Cas was 22 jaar ouder dan ik. 'Hadden jullie dan een soort vader/zoon relatie', vroeg mijn verkering.

Vakantie jeugdsentiment

13 augustus 2021

Column: Micha de Groot

‘Het is belangrijk om je suikergehalte goed op peil te houden tijdens het fietsen, jongens!’ zei mijn ome Piet terwijl hij ondertussen een hele batterij aan grote Snickers en Marsen uit zijn fietstas toverde.

Wills

23 juli 2021

Column: Wills

Beste Wills: Wij zijn drie vriendinnen op vakantie in Camperduin. Een van ons tobt met overgewicht en verkondigt het hele jaar door dat ze gezonder wil eten. Haar excuus om dat niet te doen is haar drukke baan.

Niet uit het hart, niet uit het oog

23 juli 2021

Column: Fernando Jonker

Ik ontmoette Isabel in café De Stapper. Van horen zeggen wist ik dat het een meid was die je er goed bij kon hebben. Zelf had ik een beeld van haar als stoere chick, zelfverzekerd en niet bang.

Twijfel en tranen. Verhuizen naar het Friese platteland?

16 juli 2021

Column: Micha de Groot

De vleesgeworden grilligheid, dat was jarenlang denk ik de beste typering voor mij. Was je net gewend aan mijn ‘nee’, dan verraste ik je plotsklaps met een ‘ja’. Dacht je dat ik volledig ging voor links, dan dook ik ineens vol overtuiging naar rechts. Miss Afwisseling in optima forma.

Zorgen om ex

16 juli 2021

Column: Wills

Beste Wills: Mijn vorige relatie was heftig, en naar het einde toe zelfs gewelddadig. Hij was een dagelijkse blower, dronk veel en werd fysiek en verbaal steeds agressiever, want alles wat er mis was in onze relatie lag aan mij.

Medewerkers zijn net gasten

16 juli 2021

Column: Milo Berlijn

Naast de geweldige gastvrije opbrengst van corona, zoals meer oprechte interesse in elkaar, inkijkjes in elkaar privélevens (behalve de mensen in een meeting op Zoom of Teams met een de half geblurde achtergrond), aangereikte winkelwagentjes, persoonlijke begeleiders die je naar je stoel brachten in het theater, aangeboden mondkapjes en nog vele andere zaken heeft corona, blijkt nu, een leegloop gecreëerd in mijn vakgebied: de horeca.

Reality check

10 juli 2021

Column: Wills

Beste Wills: Onlangs heb ik een man (48)  leren kennen die 2 keer getrouwd geweest is en daarnaast de nodige relaties (5?) achter de rug heeft waarvan de laatste 3 jaar heeft geduurd.

Mark

9 juli 2021

Column: Fernando Jonker

Afgelopen week ging de docu ‘De smaak van Fernando Jonker’ in premiere. Samen met Bo van de Wall Perné lanceerde wij de docu, want Bo en ik hebben allebei een passie. Hij heeft passie voor fotografie en film en ik heb passie voor koken.

Mantelzorg, gastvrijheid op hoog niveau!

2 juli 2021

Column: Milo Berlijn

In mijn tomeloze zoektocht naar gastvrije mensen, stuitte ik afgelopen week op de mantelzorgbranche. Mantelzorg was een ver van mijn bed show, die een kleine 8 jaar geleden zijn entree maakte in mijn leven, toen mijn tante ongeneeslijk ziek werd en mijn oom besloot haar mantelzorger te worden.

Gescheiden en ongelukkig

2 juli 2021

Column: Wills

Beste Wills: Ik ben sinds twee jaar gescheiden en na een heftige tijd vanwege het zoeken van woonruimte, heb ik het gevoel dat ik stilsta nu.

Geen huis, maar een thuis

25 juni 2021

Column: Saskia de Fouw

Vroeger als jong volwassenen droomde ik van m'n eigen huis. Je herkent het vast wel, je eigen plek waar je alles kunt inrichten naar eigen smaak. Ik zei ook altijd: ‘Ik wil later een huis waar mensen voorbij lopen en dan denken, goh daar zou ik nou wel eens een kop koffie willen drinken’.

Boek van de week

25 juni 2021

Susan Smit - De Heks van Limbricht

Naar het adembenemende, waargebeurde verhaal van een vrouw die de machten trotseert die haar willen breken. 

Ben ik asociaal?

25 juni 2021

Column: Wills

Beste Wills: Ik word dit jaar 63 en merk dat de gesprekken met  familie, vrienden, bekenden en collega’s steeds vaker gaat over ziektes en doodgaan. Als we bij elkaar zijn begint er altijd wel iemand over die-en-die, die heel ziek, stervende of overleden is. Vaak volgt er dan een  zwartgallige competitie van wie het treurigste verlies geleden heeft, met de meest hartverscheurende en beeldende details.

Ik mis mijn vader

25 juni 2021

Column: Fernando Jonker

Gemiddeld valt er per jaar 875 mm regen, afgelopen weekend viel er 121 mm regen in een half. Het was niet te overzien. De eerste gasten hadden al plaatsgenomen, dronken een drankje en waren aan het wachten op de eerste gerechten.

Sexting

18 juni 2021

Column: Wills

Beste Wills:  Een half jaar geleden ben ik erachter gekomen dat mijn man een sexting affaire had. Het was me opgevallen dat hij opeens zijn telefoon overal mee naar toe nam, betrapt reageerde als ik hem berichtjes zag lezen en ’s avonds  veel ommetjes ging maken.

Denk even na voordat je ermee stopt!

18 juni 2021

Column: Milo Berlijn

Iedere dag worden we verrast en verblijdt door minister Hugo de Jonge, die met tal van versoepelingen loopt te strooien!! Als een ware Kerstman deelt hij de afgelopen weken tal van cadeautjes uit.

Over mallemolens en strijkmolens

18 juni 2021

Column: Micha de Groot

Mijn Hollandse roots heb ik, al had ik dat al gewild, nooit onder stoelen of banken kunnen schuiven. Dat in de eerste plaats vanwege mijn grote, blonde, potige verschijning, maar aan molens, kaas en tulpen heeft het mij in mijn leven ook nooit ontbroken.

Mijn held Henny

11 juni 2021

Column: Peter Visser

Mijn Held Henny Henny was mijn jeugdheld. Wie? Henny Huisman. Henny werd ontdekt bij AZ '67. En ik was daarbij. Hij kondigde daar tijdens een Europese wedstrijd mijn andere held aan: Andre Hazes.

Last van de zenuwen

11 juni 2021

Column: Fernando Jonker

Zo, de laatste afhaalpakketten zijn opgehaald... Wat nu? Nog 1 keer een laatste menu? Er gaan geruchten dat restaurants eerder binnen open mogen dan vooraf besloten.

Ver-van-mij-bed-show!

4 juni 2021

Column: Milo Berlijn

Wie kent ze niet? Norman Woodland was samen met Bernard Silver de uitvinder van de streepjescode. Zij zagen het belang in van eenvoudige coderingen voor het slagen van de poging gegevens automatisch te verwerken.

Inschrijven Flessenpost uit Alkmaar
Dan spoelt het flesje iedere vrijdag aan in je mail
AANMELDEN
Uw e-mailadres wordt alleen gebruikt voor het versturen van de Flessenpost uit Alkmaar. U kunt altijd de afmeldlink gebruiken, deze is opgenomen in de nieuwsbrief.
close-link
Terug