Jongeren op fatbikes en de snelheid waarmee we op de feiten achterlopen.

Wie kinderloos is, wordt nog steeds flexibel, beschikbaar en minder behoeftig geacht, een nasleep uit de jaren ’60? Toen werd onevenredig veel van kinderloze kinderen, vaak de jongste of ongetrouwde dochter (‘koffiezettertjes’) verwacht.

Wat ik vervelend vind is dat hij af en toe grappig denkt te zijn door te zeggen waar hij in die periode allemaal met zijn nieuwe vriendin naar toe zal gaan. Ik hou van hem. Wills?

En dat je begrijpt dat je met iedere handeling in ChatGPT je ziel verkoopt en bovendien een enge man steunt. Wat handig en snel is, is ook een blok aan je been en een veiligheidsrisico.

Mensen die simpelweg van de ene partij naar de andere hoppen. Bijkans een vorm van shoppen, maar dan op een totaal ander niveau. Want er zijn drie vormen te onderscheiden: de hardloper, de spoorloper en de doodloper. En met die laatste is het meest aan de hand.

insteken, wurgen, door het slijk, en hup, met een zetje het ravijn in.

Er is weinig zo confronterend voor ouders van volwassen kinderen als de ontdekking hoeveel pijn je, door de jaren heen, juist degenen hebt gedaan van wie je het meest houdt. Niet uit kwaadheid, maar uit stress, achteloosheid en egoïsme.

Hoe ga je daar als lokale overheid een balans in vinden? In welke delen snijd je, welke delen wil je behouden en wat heeft echt een investering nodig? Er zijn altijd verliezers, en toch wordt de keuze wat te doen toch vaak met een politieke bril op gemaakt. Het geld kan ook bij de overheid maar 1x uitgegeven worden, en waaraan je dat geld dan besteedt is dan toch wat de politieke arena in meerderheid beslist.

Eerder merkte ik al op dat een stoelendans in de Raadzaal niet ondenkbaar is. Dat werd mij niet in dank afgenomen. Maar wanneer iemand zich kroonprins waant en wordt ingeruild voor een overlopende kroonprinses die op uitnodiging van een fractieleider naar Den Haag vertrekt, dan ontstaan frustraties.

Ik ga lekker in m'n uppie naar een leuke stad in Italië, boek een appartementje of een mooie kamer in een hotel. Met wellness en een zwembad. En voor het plaatje een knappe Italiaan achter de receptie.

Neem nu bijvoorbeeld zwembad De Hoornse Vaart. Dat moet een Olympische allure krijgen, met geprojecteerde vliegende vissen die de Alkmaarse waterratten verbijsterd achter zich laten. Polowedstrijden zijn niet uitgesloten en ook het buitenbad zal menig zwemmer verwelkomen. Het kost wat, maar dan heb je ook wat.

Wie gaat mij helpen? spreekt een inspreekster uit met de tranen in de ogen. Mijn huis is niet geïsoleerd, het wordt niet warm, mijn energierekening is 600 euro en ik heb een uitkering en drie kinderen. Ik krijg het niet meer rond. Ik klop aan bij HVC en woonwaard maar ik wordt van het kastje naar de muur gestuurd

veertien jaar heb ik een relatie met mijn jeugdliefde, een getrouwde vrouw. Zij is tevreden met gestolen uren, dagen of nachten in de kieren van haar agenda. Ik niet maar ben zo verweven geraakt dat loslaten mijn wereld zou doen imploderen.

Maskers die wij allen dragen kunnen vallen, waarna andere maskers tevoorschijn komen. Bij jou ervaar ik dat niet. Ik twijfel niet aan jouw oprechtheid. Jezelf zijn kent zoveel beperkingen en roept zoveel nieuwe vragen op, dat het soms makkelijker is om een beeld te bestendigen. Het zijn vaak de kleurschakeringen op een rijk palet waardoor de primaire kleuren hun glans verliezen. En dat is iets wat ik eigenlijk niet wil.

Hoe is het mogelijk dat, als je geniet van het winterse weer en een grappig liedje, je vervolgens door associeert naar ICE, meteen door naar een kogel door het hoofd, naar overheersing en tirannie. Hop, met 1 gedachte zat ik in het drama dat nu VS heet. Verdrietig werd ik ervan en met mij heel veel anderen.

Nu ben ik smoorverliefd op de aantrekkelijkste man ooit: ook nog grappig, betrokken, zorgzaam, hij knuffelt me, kookt voor me... Ik zeg het hem, maar krijg niks terug. Hij luistert, laat merken dat hij om me geeft, ziet mijn nieuwe sokken maar zegt nooit dat ik mooi ben.

“Ze komen toch niet”, was een veelgehoorde reactie, “waarom zou ik dan melden?”.

Dat mensen daar tegen in verzet kwamen, voorspelbaar. Want wie houdt en tegenwoordig niet van groen? En als je dan ook nog je eigen groenten kan gaan verbouwen, wordt de gang naar de supermarkt een stuk draaglijker. Hooguit is het wat fruit dat je nog kunt betalen.

’s Avonds houdt ze me wakker door naar filmpjes te kijken dus slapen we apart. Ik onderneem van alles met oud-collega’s, een wandelclub en koor. Zonder haar want ze wil niks. Als er bezoek is gaat ze naar boven. We hebben twee dochters die vroeg het huis uit zijn gegaan om te studeren en komen sporadisch langs.

Dat er het een en ander gebeurt, daar kan geen mens omheen. Wanneer echter de gemeente daar een rol in speelt, kan het anders lopen dan gewenst. En als de gemeente door het stof gaat, zijn de gevolgen niet altijd te overzien. Wordt er een gemeentelijk oudjaarsfeest georganiseerd en laat men na om vooraf artiesten te screenen, dan gaat het mis. Wat wordt er gezegd, hoe worden woorden gebruikt en kunnen die kwetsend overkomen? Daar wringt het. Er volgen excuses, maar die bieden niet altijd direct rust. Wel stof tot nadenken.

Ik kwam niet meer bij, mijn dochter, dat is dus de oppas én de grote nicht voor die kleine man, ook niet. Mijn zusje greep uiteraard meteen in: 'Zo praat je misschien tegen je broer, maar niet tegen je opa."

Ik flirt al een tijdje met een collega en rouw om ervaringen die ik als tiener en twintiger nooit heb gehad. Mijn vriend weet ervan maar doet hier luchtig over. In mijn hoofd heb ik twee scenario’s: vreemdgaan (stiekem) en het risico lopen mijn relatie kwijt te raken, of deze verliefdheid uitzitten en de rest van mijn leven spijt hebben, Wills?

Heel Nederland ligt plat. Dat is op zich niet zo vreemd, we wonen tenslotte in de Lage Landen. Maar zodra Koning Winter zich laat horen en subtiel wat sneeuwvlokken naar beneden laat dwarrelen, is heel Holland in rep en roer. Codes vliegen je om de oren, al dringen ze door oorwarmers nauwelijks door. En waar gladheid bestreden moet worden, blijkt het strooizout ineens schaars. Het openbaar vervoer past de dienstregeling aan, terwijl de NS geen bussen kan inzetten. Om over de vakantiegangers maar te zwijgen, die moeten zien te overleven in een weinig comfortabele stoel. Hotels zijn immers ook niet te bereiken.

mijn vriend is langer dan ik en loopt van nature sneller, meestal zo’n 5 meter voor me. Je zou niet zeggen dat we een stel zijn. Soms kijkt hij even om te checken of ik er nog ben, of om me aan te sporen. “Loop je nou expres zo langzaam”, en loopt onverstoorbaar door. Ik heb er vaker over geklaagd, maar er verandert niets. Ik loop het liefst naast hem, hand in hand. Wie heeft er gelijk, Wills?

We zoeken bescherming in de eigen woning, hebben voorraden aangelegd en zijn verzekerd van een batterij aan batterijen. Voor het geval de stroom uitvalt gaan we naarstig op zoek naar potkacheltjes. We vormen een houtvoorraad in de tuin en beschikken over een barbecue om de knakworstjes uit blik tot ons te nemen. Een blikopener is uiteraard voorradig. En dan al die liters water, die ervoor moeten zorgen dat we niet uitdrogen. De drankvoorraad is reeds vroegtijdig doorgejast.

rond deze tijd van het jaar kijk ik graag naar romantische films, gisteren nog naar It’s a wonderful life. Ik was altijd een romanticus maar er is iets in mij verhard. Dit jaar is mijn relatie van 15 jaar beëindigd en kreeg ik een licht herseninfarct.

Waar Jan van Speijk liever de lucht in ging, ontstaat ook in het Hoefplan een plan om de daar al torenhoge flats van een extra verdieping te voorzien. Daar zullen nog fundamentele discussies over ontstaan, want de vraag of het huidige fundament uit de jaren zeventig garant staat voor de extra kilo’s is nog altijd open.

Nooit geweten dat mijn columns ook door een raadslid worden gelezen. Wel ben ik ervan overtuigd dat een column moet schuren. Dat kan een kracht zijn om mensen aan het denken te zetten. Tegelijk weet ik dat het mijn stuk is en dat ik daar zelf verantwoordelijk voor ben. Dat neemt niet weg dat ik op mijn manier tegen zaken aankijk die niet altijd de overtuiging van mijn gelijk bevestigen. Wat dat betreft ben ik net zo menselijk als ieder ander die zich niet direct in mijn visie kan vinden.

In de raadsvergadering van 15 december 2025 werd de ‘verordening individuele inkomenstoeslag’ behandeld. Eigenlijk was het de bedoeling dat dit als hamerstuk door de raad ging, dus zonder dat partijen zich daar een mening of standpunt over zouden vormen. Gelukkig werd het stuk alsnog boven de streep getrokken, dus wel als bespreekstuk op de agenda gezet.

Met de jaren groeit mijn teleurstelling en eenzaamheid door zijn ogenschijnlijke narcisme. Hoe ga ik om met mijn groeiende wrok over zijn ongevoeligheid,

Het zijn ontwikkelingen waar ik met mijn pet niet bij kan. Kansen moet je grijpen, dat weet ik ook wel. Maar als het kansen zijn waarbij je je afvraagt voor wie ze eigenlijk bedoeld zijn, gaan mijn wenkbrauwen toch omhoog.

Te vaak, vooral als degene die uitbarst een vrouw is, blijven we hangen bij de toon: “Ze schreeuwde!”, terwijl de kern buiten beeld blijft. Het is niet oké dat zij uitvalt en jij je schuldig gaat voelen, maar het kan helpen om haar disproportionele uitvallen minder persoonlijk te nemen.

Sinds ik een kinderwens had, ben ik anders naar de wereld gaan kijken. Ik werd me bewuster van de risico’s, de ongelijkheden en de onrechtvaardigheden die anderen soms overkomen, maar die ook mijn eigen kinderen zouden kunnen raken. Kritischer, eerlijker, en ook gevoeliger voor verhalen die je anders misschien voorbij laat gaan.

De Alkenaer maakt impact in verbinding, in de salon een persoonlijk gesprek aangaan, eenzaamheid aanpakken door gelijkgestemden te ontmoeten. Een geluksgevoel te creëren door naar een interessante en inspirerende lezing te gaan. Of naar mooie muziek te luisteren.