gaan de wijzers achteruit. Ontbrandt de strijd tussen klok en tijd, en raakt menigeen zijn biologische klok kwijt. Raakt van de rel, weet niet goed om in slaap te komen en ziet zich genoodzaakt om andere acties te gaan ondernemen. Door oefeningen te gaan doen, door een geestdodend boek te gaan lezen, maar weer eens voor de beeldbuis te gaan hangen, dan wel simpelweg zich over te gaan geven aan die verandering die zich elders voordoet. Niet alleen dat het lichaam er andere gewoontes op nahoudt, ook geestelijk kan dit een aanslag zijn. Je wordt wat kribbiger, je vergeet om op een ander tijdstip eten en drinken tot je te nemen en tot overmaat van ramp raak je soms ook nog even de draad kwijt.
Klok en tijd. Vaste gewoontes die vragen om een verandering in levensstijl. En waar de een vasthoudt aan de klok, is het een ander die zweert bij de tijd. Tijd, niet alleen een rekbaar begrip, waar de klok meer vastigheid biedt. Tijd die de ene mens in overvloed tot zijn beschikking heeft, terwijl de ander steeds meer tijd tekort komt. Wat vandaag dient te gebeuren, dient ook vandaag te
worden afgerond. En waar morgen voor de ander een rekbaar begrip is, kan de ander zich daarbij niets voorstellen. Afspraak is immers afspraak en waar veel in een bepaalde cultuur omdraait, kijkt die ander er met verwondering naar. Een kwestie van wat je gewend bent en het feit dat ook een agenda in deze bepalend kan zijn, komt het voor dat ergernis daar een deelgenoot van
gaat worden. Of dat dit in een ruzie eindigt…
Een kwestie ook van de afspraken die er zijn gemaakt, waarbij zomer en wintertijd niet veel meer is dan het toegeven aan die afspraak. Het collectief dat bepalend is en het individu dat zich daarin schikt. Tijd is geld en ook is tijd een kostbaar bezit. Zoveel tijd heb je nu eenmaal niet, en wanneer je
denkt daarover te kunnen beschikken, kom je vaak bedrogen uit. Zijn het minuten die wegtikken en gaat het vaak over seconden van verschil. Komt het woord bijna geregeld naar voren en is iets voorbij voordat je dit beseft.
Wordt het een kwestie van ‘had je nu maar’ veelvuldig naar voren. Maak je inschattingsfouten, kost het meer tijd dan je gepland had en leg je je uiteindelijk maar bij dat gegeven nee. Hetgeen dan weer weinig voldoening geeft. Een mooi woord: voldoening. Een woord ook dat past bij de huidige
tijd, waarbij van alles in rep en roer lijkt te zijn. En waar de tijd als uitgangspunt kan gaan dienen: ‘met eeuwigheid als normgegeven, duurt een moment een mensenleven!’
ikWik 23-10-2022