Ik droom geregeld over stroom. En over gas, licht en water. Maar het zijn slechts dromen, wanneer ik wakker word zie ik voornamelijk een sterrenhemel. En het licht is voornamelijk afkomstig van een enkele lantaarnpaal. Ik ben me gaan schikken in mijn lot, denk niet dat er nog veel toekomst rest en ben ook nog eens afhankelijk van wat anderen mij toesteken. Een enkele euro, soms een briefje van vijf en weet deze direct om te zetten in wat blikjes bier. Waar ik tegenwoordig ook
nog geld kwijt ben aan het statiegeld dat men heeft ingevoerd.
Ik ben ontheemd. Kon in de nachtopvang in de Jan de Heemstraat terecht. Jan de Heen, what’s in the name? Maar we gaan verkassen. Naar de Helderseweg. Komen vrijwillig bij de Brandweer terecht. Die hebben mogelijk wel een baantje voor mij. Daar is immers van alles te doen. Dankzij een organisatie onder de naam dnoDoen. Lopen we de kans om meer te worden begeleid. Ze bezitten namelijk ook nog een dagopvang. Een soort van daginvulling op een andere manier dan dat ik tot nu toe gewend ben. Hoef ik niet langer op het Bolwerk van mijn drankjes te genieten. Kan ik mogelijk weer deel gaan nemen aan de maatschappij die mij eerder heeft uitgekotst. Wat ik voor een groot deel aan mezelf te danken heb.
Maar er zijn ook nog anderen die hopen op een plekje te kunnen gaan wonen. En wat langduriger te kunnen verblijven. De noemer is bekend: ‘reizigers’, die met hun caravans van de ene plek naar de andere plek moeten verkassen. Maar ook die worden voor een belangrijk deel geweerd. Of dit nu Alkmaar betreft, dan wel Oudorp, schijnbaar zit niemand op hen te wachten. En dat laten de mogelijke buurtbewoners ook duidelijk blijken. ‘Niet in mijn achtertuin,’ terwijl het
theatergezelschap Karavaan het tegenovergestelde opperde. En gebruik wist te maken van het Victoriepark.
En dan komt Hugo weer in beeld. Krijgt problemen met zijn Huisvestingswet. Wordt weer eens teruggefloten, terwijl het huidige kabinet dit voorstel heeft omarmd. Schijnt een probleem te zijn met eigendomsrecht. Had hij waarschijnlijk niet bij stil gestaan, terwijl hij ook elders stil staat. Bouwen heeft een tweetal woorden in moeten slikken, en waar hij wederom overtuigd was van zijn
kwaliteiten wordt het onderzoek ten aanzien van de coronacrisis uitgesteld. En zo hobbelen we nog steeds maar door, tot het moment waarop Molen E in Schermerhorn onder de grond gaat verdwijnen. En dat heeft meer te maken met de gaswinning in deze streken. Straks dreigt de polder opnieuw onder te lopen en dienen we het te doen met aggregaten. Die dan weer het milieu zullen belasten, dan wel dat het wederom stroom zal gaan kosten, waarbij de prijzen navenant zullen
gaan stijgen.
Valt er dan niets meer in Alkmaar te beleven? Welzeker, want de Klim naar de Hemel is weer van stal gehaald. Klim langs het raam en het uitzicht is bijzonder!
ikWik