Valt er nog iets te rijmen, nu er niets te lijmen valt? De pogingen die werden ondernomen, konden een schipbeuk niet voorkomen. De geest kwam uit de fles en ook Rutte IV ging onder het mes. Werd gefileerd tot op het bot en Nederland stond niet alleen voor paal, maar ook voor zot. Waar in het verleden een hofnar van zich liet horen, die kwam geregeld van achteren naar voren. Om over kaarten maar te zwijgen, niemand zit immers op die gekleurde man te wachten.
Troefkaarten worden voor de borst gehouden en ook Den Haag weet nu wat Leiden in last betekent. Laat staan dat men de plannen die men voornemens was, ook die zijn in de kliko terecht gekomen. En Nederland kenmerkt zich als een land vol met vervlogen dromen.
Nu kan ik wel blijven rijmen, maar gezien het feit dat ik bepaalde woorden bezig, laten deze zich niet altijd door een ander woord vervangen. Soms loopt het licht, vaak gaat het zwaar en het is zonneklaar dat wederom de zomer zich niet laat tegenhouden. Tegelijkertijd wordt er gesproken over komkommertijd maar met al die ellende welke achter ons ligt, zijn de vooruitzichten bepaald niet gunstig.
En toch zullen we er ons doorheen slaan. Met de vluchten die ons te wachten staan, de medewerkers van de bagageafhandeling, de controles die ons verzekeren van een veilige vlucht en niet in de laatste plaats de files die zich geregeld zullen voordoen. De temperaturen die omhoog schieten, de zonnebrand welke ons gaat beschermen en de mocktails aan de rand van het zwembad. Koeltassen met een bloemen dessin, een picknick in een (pret)park, want ook daar zijn de prijzen navenant gestegen, de bar-b-que welke overuren maakt en de briketten en het houtskool dat de vlammen laat opflakkeren.
En de vele aangebrande vegavleeswaren, welke niet te klagen hebben over hun opmars. Een enkele maiskolf, een doorregen varkenslapje en de vele kipkluifjes die aan geen stok te vinden zijn. Vissen in een zilverkleurige verpakking en als het even kan nog wat delicate sauzen. Van eigen origine.
Want we laten ons niet uit het veld slaan. We spannen vele netten en vangen daar geen vis mee, hooguit een bal. We roetsen van de glijbanen in het lauwe water, leggen een handdoek neer om op voorhand een plek te bezetten en zien ternauwernood om naar anderen. We hebben immers genoeg aan onszelf. VAKANTIE dus, en moeten acclimatiseren, begeven ons in steden en dorpen en wagen het erop om zonder TomTom naar een onbekend oord te reizen. We zien wel, maken vele foto’s met het apparaat dat ook dienst kan doen als telefoon. En sluiten verder de Wijde Wereld van het Web af. De sores verdwijnt, de zon welke schijnt en wat er morgen gebeurt… dat zien we dan wel weer. Geniet en doe dit met Mate(n).
ikWik