door en dat doet ‘ie al eeuwen. Maar zien wij de wereld niet als een warenhuis? Waarbij je te kust en te keur van alles kunt bestellen? En waar je niet schroomt om dat alles ook nog eens in huis te gaan halen? Waarbij de pakjesdiensten er alles aan doen om het bestelde bij je thuis af te gaan leveren? Waarbij de wereldhandel optimaal floreert? Of waar piraten op de een of andere manier die handel gaan belemmeren? Dat het ook anders kan, daar is de Wereld Winkel terecht gekomen. Een wereld winkel welke oprecht recht doet aan landen die het lang niet zo breed hebben dan dat wij in Nederland gewend zijn. En waar Max Havelaar een belangrijke rol is gaan spelen. Corruptie en uitbuiting naar voren werd gebracht en waarbij Eduard Douwes Dekker de schrijver van is geweest. In een andere tijd onder vergelijkbare omstandigheden. Een Nederlands schrijver die zijn naam aan die Wereld Winkel heeft bevestigd.
33 jaar geleden wilde een dame in Alkmaar de Wereld naar Alkmaar halen. Zij dronk genoeg koffie maar kwam tot de ontdekking dat dit niet geheel en al eerlijke koffie was. Zij krijgt koffie voorgeschoteld van Max Havelaar. En komt tot de ontdekking dat een Mexicaanse koffieboer daar een eerlijke prijs voor ontvangt. Dat Max door een andere Max van het toneel is verdwenen en vervangen is door Fair Trade, is een ander verhaal. Dit echter ter zijde. Waar het wel om gaat zijn de ‘spullen’ die daar worden verkocht. ‘Met eerlijke leefmiddelen en cadeaus uit verre landen.’ Waardoor de boeren daar en de ambachtslieden elders letterlijk waar voor hun arbeid konden ontvangen. Om in hun voortbestaan te kunnen voorzien. Levensvatbaar werden als het ware. En op die manier zich zaken konden permitteren die voor die tijd uitgesloten waren. En waar veel anderen ook de nodige vruchten van mogen plukken.
Zo’n wereld zou je willen wensen. Zo’n wereld waarbij er geen sprake hoeft te zijn van een oorlog, waarbij mensen in een goede verstandhouding met elkaar weten om te gaan. Een wereld welke zich kenmerkt door stil te staan bij de uitputtingsslag welke zich op diezelfde aarde voordoet. Waarbij respect niet alleen een woord is, maar daar ook een daad aan wordt gekoppeld. Waarbij het uitgesloten is dat dit over de hele wereld als zodanig wordt ervaren. Want mensen blijven immers mensen en hebben de neiging om nog steeds naar de buurman te kijken. Waarbij afgunst een niet onbelangrijke rol blijft spelen.
Dat zou ik willen wensen, maar zoals zo vaak zullen het niet veel meer dan wensen blijven. Maar het zijn vaak zaadjes welke op een ander moment tot bloei kunnen komen. En zolang wij die zaadjes blijven zaaien, zal dat op een zeker moment ergens tot bloei gaan komen! Simpelweg: bloeien door te blijven groeien! Geniet van de dagen die zich voor gaan doen!
ikWik