Ik vind dat de huidige burgemeester van Alkmaar Anja Schouten in mijn ogen een voortreffelijke pluim verdient! En wel om de volgende redenen: ze is aanspreekbaar, zichtbaar, hanteerbaar in zekere zin, heeft de touwtjes tijdens een raadsvergadering losjes en strak in handen. Laat niet met zich sollen en is zelfs in staat om een bijdrage te leveren aan het project onzichtbare monumenten van de kunstenaars Kees Oosterbaan en Rob Komen. Met de klok van voorheen V & D gaf zij een inkijkje in haar leven.
Zit de raadsvergaderingen voor en het zou voor haar pleiten wanneer zij het volgende bij de opening van die bijeenkomst met de volgende woorden zou gaan beginnen. Woorden welke in het bijna afgelopen jaar veelvuldig naar voren zijn gekomen te weten de vier V’s. Vrijheid, Verbondenheid in Verscheidenheid en Verdraagzaamheid. In haar column refereert aan de woorden van Christi Klinkert als curator van het Stedelijk Museum. Zo gaan 450 jaar na het beleg van Alkmaar en de herdenking en verbeelding van het verleden over in nadenken en vormgeven aan de toekomst.
Maar vaak gaan we over tot de orde van de dag. En wanneer er weer een raadsvergadering wordt belegd, zou het mooi zijn dat na de openingswoorden van de voorzitter alsnog die woorden worden herhaald. Was het alleen maar om die woorden in de aanwezige geesten te laten bezinken. Waardoor mogelijk een druppel effect gaat ontstaan. Want als je maar lang genoeg door gaat met druppelen, zal ook de hardste steen uiteindelijk doorboord gaan worden. Maar laat in ieder geval geen druppels op die gloeiende plaat terecht gaan komen.
Utopisch? Mogelijk in zekere zin wel, maar wanneer je uiteindelijk in staat bent om over je eigen schaduw heen te gaan springen, om een gezamenlijke vuist gaan maken? En wordt dat mogelijk dode paard wat zich al jaren voordoet, opnieuw tot leven gewekt. Wat te denken van dat al jaren leegstaande voormalige Belastingkantoor. Want ook daar zijn die vier V’s op van toepassing. Het gaat immers om die ander, die dakloze medemens. Die van weinig meer zeker is, al jaren op de vlucht en afhankelijk van instanties. Vrijheid, Verbondenheid in Verscheidenheid en Verdraagzaamheid. Ook ik kan die woorden niet vaak genoeg herhalen. Dat zijn mijn herhaalde druppels op die keiharde steen. Druppels die mogelijk het verschil kunnen gaan maken tussen niets doen en iets doen. Een vuist te kunnen maken om ook de komende tijd tegemoet te kunnen treden. Te slikken in plaats van te stikken. Samen een voor allen in plaats van je eigen gelijk te blijven halen. Want ook die neiging valt zeker niet uit te sluiten. Maar alle eer gaat naar eerder genoemde Anja Schouten, welke een modieus broekpak gelijk haar voorloper Piet B. zich liet hullen in pakken.
Eigenlijk een vorm van een Burgermoeder met een vaderlijk trekje.
ikWik