Wat Alkmaar niet allemaal te bieden heeft? Teveel om op te noemen! Hoewel, wat is tegenwoordig nog teveel? Wethouders die de laan uit worden gestuurd. Een stadsregering die zich opmaakt om met een nieuw elan de touwtjes in handen te gaan nemen. En dan niet te vergeten: de opening van de Kaasmarkt, waarbij toeristen uit vreemde landen zich laten vermaken door dribbelende, in witte pakken gestoken en met gekleurde hoeden, heen en weer lopen met berries met grote ronde Goudse kazen. Goudse kazen in Alkmaar? Die horen toch in Gouda thuis.
Nog even en we kunnen gaan genieten van zeskantige kazen. Alkmaarse kazen die door hun zeskantigheid de omliggende voormalige polders vertegenwoordigen. Inmiddels drooggelegd door Leeghwater. Doordat hij de molens liet draaien en op die manier het water uit de meren liet verdwijnen. Er polders ontstonden, waarbij het gras zich liet verleiden om koeien te grazen te nemen. Of was dit misschien omgekeerd?
Dat neemt niet weg dat Alkmaar aan de vooravond staat van een uitbreiding die er niet om liegt. Want we gaan bouwen, bouwen, bouwen als het tenminste doorgaat. Want er ligt een klein probleem in het verschiet. Iets met stikstof of zoiets. En om het feest compleet te maken, de hypotheekrentes gaan omhoog, de leningen worden steeds moeilijker, en starters weten niet meer waar ze beginnen kunnen. De eindstreep raakt immers steeds meer uit zicht. En waar ooit de start had kunnen staan, ook die plek is verdwenen.
Alkmaar, in volle glorie onder de noemer van Victorie. Om weer terug te komen op die kaasmarkt. Waar op vrijdag de bel wordt geluid en een (on)bekende wordt uitgenodigd om die bel te luiden. Waar boeren het af laten weten, er hooguit een enkele burger en veel buitenlui zich zichtbaar laten vermaken. Want hoe je het ook wendt of keert, amusant is het geheel wel. Kaasjongens en kaasmeisjes die de kaas uit gaan delen, kaaswafeltjes niet zichtbaar zijn, maar ook andere neringdoenden proberen hun handel te slijten.
Kaasmuseum, Biermuseum, Beatlesmuseum en ook Elvis valt hier in een museum te aanschouwen. En ook het Stedelijk Museum is de moeite waard, zo ook de Groote Kerk. Waar naast het drieluik van Pauline Bakker ook het grote orgel zichtbaar wordt. Te kust (niet zo heel ver weg) en te keur bij wijze van spreken.
Een pleidooi voor Alkmaar, dat zich kan beroepen op velerlei zaken die de moeite waard zijn. De singels en de grachten, tulpen desnoods die ook in Alkmaar te vinden zijn, het Fnidsen en de Hekelstraat en dan de kroegen rond de Platte Stenenbrug. Maar wat ook het vermelden waard is: LijnB. Nooit van gehoord? Die winkel huist in de buurt van voorheen Het Gulden Vlies. Tegenwoordig ook Mooij!
ikWik