Wat de toekomst ons zal gaan brengen. Op welke wijze de begrotingsplannen van het demissionaire kabinet eruit komen te zien. Wordt het weer de Kaagschaafmethode of wordt het een ander voornemen? Worden het wederom doekjes voor het bloeden of gaat men dit keer ‘rucksichtlos’ te keer. Wordt het armoedebeleid de nek om gedraaid, of zal het menigeen worst wezen? Of zal men
de hand over het hart gaan strijken in de wetenschap dat velen nog steeds alle moeite doen om eindjes aan elkaar te knopen?
Of wat te denken van het volgende: vele plannen worden gesmeed, daarvan verdwijnen die spontaan in de ijskast, waar nog meerdere lijken te vinden zijn. Of wat te denken van het volgende: ‘het zal zo’n vaart niet gaan lopen, of het zal mijn tijd wel uitzingen.’ En dan te bedenken dat we in een soort van interbellum terecht zijn gekomen. Na het een en op weg naar het ander. En hoe dat ander eruit komt te zien?
Dat neemt niet weg dat ook in Alkmaar de nodige beroering is ontstaan. De kermis is geopend en zowaar, de attracties liegen er niet om. Op 80 meter hoogte zweven in de wolken, het reuzenrad uit het verleden in een nostalgische kermis terecht gekomen, alle plekken zijn verdeeld en ook de inkomsten worden gegarandeerd door de pachtprijzen die betaald zijn. Zowaar een poffertjeskraam. Een suikerspinnen tent en, wat het zo bijzonder maakt, de knuffelberen zijn verdwenen.
Een nieuw zoethoudertje zorgt ervoor dat menigeen zijn mening weer eens de vrije loop kan laten lopen. Kermispiemels, te kust en te keur. In grootte variabel, in kleuren ook nog eens en waarbij vleeskleurig mogelijk gangbaar kan zijn, ook dat staat ter discussie.
Schadelijk voor de een en schandelijk voor een ander. Het is een trend die mogelijk tegen de stroom van preutsheid ingaat. Het zorgt voor beroering in een stad waarbij ommeland een rol in blijft spelen. Een genoemde Stad en Land coalitie. Waarbij de partij van de fractieleider van die landpartij terug gaat treden. Zij heeft zich dan ook enigszins (on)verdienstelijk gemaakt. Liet het vorige college van B&W klappen, en besloot op een ander moment weer mee te gaan doen. Grilligheid ten top, waardoor de eerder genoemde plannen alsnog verdwenen.
Maar het kan nog beroerder. Want ook de overheid heeft menig steekje laten vallen, hetgeen tot de val heeft geleid. De kaarten worden geschud en mogelijk valt er straks weer een gokje te wagen. Kwatta verdween uit beeld en wie straks op het schild wordt gehesen, ook dat blijft voorlopig nog de vraag. Ook nu komt het eerder gestelde ‘het zal wel zo’n vaart niet gaan lopen’ om het hoekje kijken. Want nieuwsgierig blijven we allen. En waar de een koos voor niet te betalen eieren, koos de ander voor ‘waar’ voor zijn geld. Ach, weet wel dat de tijd het zal leren!
ikWik