Natuurlijk hebben we daar allemaal mee van doen. We zijn nu eenmaal niet allemaal behept met de namen Guus Geluk dan wel Dagobert Duck. Hebben niet allemaal pakhuizen vol met goud, zilver en diamanten, laat staan dat we handenvol met Eurobiljetten tot onze beschikking hebben. En
toch zijn we in staat om Gods water over die verschillende akkers te verdelen. Hoewel ook dat tegenwoordig lang niet zo makkelijk meer gaat. Of dat we van huis uit niet hebben geleerd om te gaan sparen. Wat er in kwam ging er met dezelfde vaart weer uit. En ‘hebbedingetjes’ werd al gauw een
nieuwe standaard. Om over een spaarvarken maar te zwijgen.
Financieel gezond, naast je fysieke welzijn. Geduld wat in zekere zin ook nog de nodige pecunia naar voren bracht. En al die banken die proberen om daar dan weer een slaatje uit te gaan slaan. En wanneer leer je je kind om met een eigen bankpas te ontdekken, dat wanneer er geen saldo meer
te ontdekken valt, dat er dan geen geld kan worden uitgegeven? Raadgevers in deze je wijzen op mogelijke veranderingen. Pensioenfondsen die je wijzen op een mogelijk pensioengat. Of eenvoudig weg om op de dag dat je boodschappen doet, het kleine geld simpelweg in een potje te deponeren. Of
deel te gaan nemen aan een loterij waarbij de kansen niet altijd aanwezig zijn. Of dat geld, zeker als dit grote bedragen betreft, je gelukkig zou kunnen maken.
Een keer in de week je grote boodschappen te gaan doen. Je karretje volgeladen en je een briefje hebt gemaakt wat je die week zult gaan eten. Je achter de aanbiedingen gaat en waar ooit die gulden een daalder waard was, de markt te gaan bezoeken. Of aan het einde van diezelfde markt te ontdekken dat die marktkooplui bereid zijn om tegen veel lagere prijzen hun waren alsnog te gaan verkopen. Dat A-merken zich minder mogen verheugen om aangeschaft te gaan worden en dat huismerken over het geheel genomen qua kwaliteit daar niet voor onder doen. Of dat je niet te beroerd bent om wat uien (met dan wel zonder tranen) goedkoper zijn dan al die voorgesneden groente.
Of dat je besluit om in plaats van te gaan pinnen, weer met cash geld te gaan betalen. Dan houd je het overzicht en weet je wanneer de bodem in zicht komt. Dat je met een gevulde maag de supermarkt binnen stapt en niet veel meer aanschaft dan dat er op je boodschappenbriefje staat. Let op de afgeprijsde artikelen waarbij een THT ervoor zorgt dat je met een korting alsnog je diepvrieskast weet te gaan vullen. Of dat er ergens nog een potje is, waar je je appeltjes voor de dorst op een ander moment alsnog kunt gaan gebruiken. Of eens wat extra te kunnen gaan doen, jezelf op een zeker
moment even kunt gaan verwennen of jezelf trakteert op een gebakje. Want ook dat heb je om de zoveel tijd wel nodig. Al was het alleen maar om jezelf dat schouderklopje te kunnen geven. Onder de noemer: ‘goegedaanjochie!’
ikWik