Het zijn zo van die dingen, die in de ogen van een ander als nodeloze dingen kunnen worden beschouwd. Waar geen levens mee gemoeid zijn, hooguit wat rationele dan wel emotionele gebeurtenissen die herinneringen weer levend maken. Waarbij het verleden op een andere manier tot leven wordt gewekt en waar de omstandigheden ook nog eens een rol in gaan spelen. Of waar je node afscheid van moet gaan nemen, omdat de hoeveelheid ervoor zorgt dat de ruimte die dit geheel inneemt, een andere bestemming krijgt. Ruimte dus in het algemeen en ruimte in het bijzonder. Waarbij herinnering als eerder naar voren gebracht door rationele overdenkingen voor een evenwicht kunnen gaan zorgen. Er geenszins sprake is van een ‘helaas, pindakaas.’
Neem nu bijvoorbeeld de Munnikenweg. Ooit aangelegd door Monniken om met droge voeten Alkmaar te kunnen verlaten. Om terecht te komen in Oudorp. Er was sprake van dat deze kasseien het moesten gaan afleggen voor asfalt, maar de kasseien bleven en zorgen ervoor dat wielrenners hier hun rondes konden maken. Afzien wat vooral voor de koersen in Vlaanderen voor de nodige hoofdbrekens konden zorgen. Maar nu zijn er andere zorgen, te weten het parkeertoerisme dat zich voordoet rond de speeltuin van OKB. OKB staat voor Ons Kinder Belang, een speeltuin ooit opgericht in 1945 en ontstaan uit het Ooievaarsnest. Maar was een tijdlang niet bruikbaar omdat vandalen de toestellen vernielden. Het was een tijd van schommelingen, er werden andere toestellen geplaatst en het ledenaantal groeide in de loop der tijd tot de huidige 1100 leden. En dat heeft een aantrekkingskracht ook voor mensen buiten de regio Alkmaar.
En dan komt er dat probleem. Mensen van buiten dienen met de auto naar de speeltuin te komen, zien daar dat er niet voldoende parkeerplekken zijn en als die er zijn is er sprake van overlast. Niet door bezoekers maar door de vele parkeertoeristen. Bermen verpieteren en de ruimte om die auto’s kwijt te kunnen is er helaas niet. Dan komt er een omstreden besluit om parkeervergunningen af te gaan geven. En ook dat roept dan weer de nodige weerstand op. Het heeft wat weg van water naar de zee gaan dragen, maar de sloot rondom de speeltuin is daar niet op berekend. Een waterbed is daar niets bij. En om de speeltuin op een totaal andere plaats te gaan vestigen, ook deze plek is niet direct voor handen.
Goede raad is duur en waar de gelden die deze operatie zou moeten gaan kosten, ook die zijn niet direct voorhanden. Er zou sprake kunnen zijn van een andere optie te weten de ‘Batavier.’ Gelegen aan de Bergerweg, maar dat kan de intimiteit van OKB naar de knoppen helpen. Laat staan dat het uitzicht op de molen ‘Het Rode Hert’ dan ook nog eens verloren gaat. Wijsheid in deze kan voorbehouden zijn aan het huidige college. Maar ook dit college kent de nodige hoofdbrekens. Ik hoef maar een woord te noemen: Vroonermeer. Laat ik het daar maar voor vandaag bij laten!
ikWik