Verwardheid valt niet direct te plaatsen onder verwarring. Verwarring kent wel menigeen die zich op een locatie bevindt die hij niet direct (her)kent. Maar bij verwarde mensen is niet alleen een steekje los, vaak is er sprake van meerdere steekjes los. En wat zich dan voordoet gaat velen de pet te boven. Waardoor de politie met pet zich probeert te ontfermen over die persoon. Vaak op aandringen van een mens die zich bekommert om die ene persoon. En dan heb ik het nog niet eens over personen die onbegrepen gedrag gaan vertonen. Zonder enig gebruik te maken van genot stimulerende middelen. Waardoor je in een totaal andere wereld denkt terecht te zijn gekomen. Waar dan menigeen besluit om de andere kant op te kijken, de betrokkene aan zijn of haar lot over te laten.
Vervreemding, gepaard gaande met angst en de dreiging die daarvan uitgaat. Dat hulp op de een of andere manier wordt ingeschakeld, ook dat valt te overwegen. Is dit een kwestie van 112 bellen, of dienen andere hulpinstanties ingeschakeld te worden? Wat te doen bij geluidoverlast? Of wat te doen wanneer je een buurman al tijden niet hebt gezien? De gordijnen zowel overdag als ’s nachts gesloten blijven? Openbare dronkenschap en drugsgebruik dan wel onacceptabel gedrag door dak- en thuislozen worden steeds vaker met assistentie van de politie ingeroepen. Maar ook die wetshandhavers dienen zich te houden aan regels. Werken met protocollen, maar dienen soms ook op het randje van het kantje te manoeuvreren. En dat wordt in het algemeen niet altijd gewaardeerd.
Hulporganisaties werken met wachtlijsten. De dienstverlening in het algemeen en de GGZ werken daar al jaren aan. En het lukt maar niet om de lijsten kleiner te maken. Ook de Gemeente die steeds meer taken van de overheid op het bordje heeft gekregen, ook daar valt tegenwoordig weinig eer meer te behalen. De Gemeente Alkmaar is daar geen uitzondering op. En waar de statistieken een stijging laten zien, blijkt ook dat door de personeelscapaciteit andere prioriteiten de voorkeur genieten.
Keuzes maken vergt een afweging omtrent de belangen die dienen worden gediend. Is het dat ene individu dan wel de samenleving die de voorkeur krijgt? En waar geregeld sprake is van het gegeven dat het geheel meer is dan de som der delen, zal men eerder geneigd zijn om daar de keuze op te laten vallen. In een ander leven was ik docent psychiatrisch verpleegkundige en mocht ik leerlingen onderwijzen in juist die specifieke vorm van gezondheidszorg. Waarbij het accent kwam te liggen op nabijheid met voldoende afstand. Om ervoor te zorgen dat die leerling B-verpleegkundige ook zijn of haar grenzen diende te bewaken. Maar dat was in een andere tijd. Mogelijk dat door die tijd ook bij mij een steekje los is geraakt.
ikWik