(op een terras)
Wilt u nog een bonnetje?
– Neehoor.
Misschien een onbescheiden vraag:
Waarom wilt u geen bonnetje?
– Omdat ik er niets mee kan.
Maar het is wel een bewijs dat u hebt betaald.
– Weet ik, maar dat is toch al duidelijk?
Jawel, maar het bonnetje is voor u bestemd.
-Ik hoef het niet en wil hier alleen
nog een paar minuten rustig zitten
zonder dit geklets.
Nu wordt u boos. Voor alle duidelijkheid,
ik ben bezig met een studie psychologie
en probeer te weten te komen
wat de de drijfveren zijn
van mensen om tot beslissingen te komen,
ook als het slechts om kleine dingen gaat.
-Hoepel nou op!
Ik ben zo weg, maar…
– Nog één keer:dan:
Ik Hoef Geen Bonnetje!
Dan wens ik u nog een fijne dag
Theo Olthuis