Meester

Column: ikWik

Gepubliceerd: 3 februari 2023

Meester

Van Alkmaar de Victorie! Alkmaar, het eerste station na Ter Apel. Wordt met hoofdletters geschreven in de regionale bijlage van het Noord-Hollands Dagblad. Niet alleen dat dit gegeven mijn boeit, maar mij ook de gelegenheid geeft om in te gaan op de werken van Barmhartigheid van de Meester van Alkmaar. Weliswaar in een andere tijd, maar ook in deze tijd is het hoog tijd om die werken wat nader te gaan aanschouwen. Want wat kenmerkt deze werken? Wat te denken van het spijzen van hongerigen? Niet alleen asielzoekers, maar ook mensen die afhankelijk zijn geworden van de voedselbank. Waardoor zij voor een deel in staat zijn om de lege maag weer wat te gaan vullen.

De dorstigen laven. Water als mogelijkheid om het lijf van vocht te blijven voorzien. Uitdrogen dient te worden uitgesloten en het drinkwater hier is van een dusdanige kwaliteit, dat de dorst gelest kan worden. De naakten kleden. Er wordt voldoende kleding ingezameld om mensen die een enkel t-shirtje dragen en een broek, van een jas, handschoenen, schoenen en een muts te voorzien, opdat zij de kou weten te
doorstaan. De vreemdelingen herbergen. En dat is een punt dat de nodige aandacht vergt. Er is sprake van een woningtekort, maar mogelijk dat leegstaande kantoorpanden zich lenen om tot studio’s te worden omgebouwd. Opdat een dak boven het hoofd een zekerheid kan gaan worden. De zieken verzorgen. Dat hier voldoende ziekenhuizen te vinden zijn een gegeven dat borg staat om juist die mens te kunnen verzorgen.

De gevangenen bezoeken. Een heikel punt. Want wie komt wel dan niet in aanmerking. Wie wordt uitgesloten en wat is daar dan weer de reden van? Dient Justitie zich daar mee te bemoeien? En hoe gaan we om met mensen die zijn overleden? Worden die hier begraven of dienen zij terug te keren naar het land van herkomst?

Vragen dus die in de loop der tijd een rol kunnen gaan spelen. Maar er is ook nog een andere kant aan dit verhaal. De geestelijke werken van Barmhartigheid. Waar ik wat minder woorden aan ga wijden, maar ze toch nog even naar voren breng. De onwetenden onderrichten. Burgerschap bijvoorbeeld. Bij moeilijkheden goede raad geven. Bedroefden troosten. Verlies en eenzaamheid spreken welhaast voor zich.

De zondaars vermanen. Niet met een opgeheven vingertje, maar desnoods ze te verwijzen naar Halt. En het onrecht geduldig lijden, hoewel dat wel wat veel gevraagd kan zijn. Beledigingen vergeven en voor de levenden en overledenen bidden. Waardoor in zekere zin die barmhartigheid een vorm van troost kan gaan bieden. Bidden en bieden, een mogelijkheid om wat van jouw mens zijn met die ander te gaan delen, een gesprek, een wandeling, door een boodschap te doen of iemand uit te nodigen voor een kopje thee dan wel koffie. En vanzelfsprekend een koekje daarbij, want ook dat is simpelweg een Hollandse traditie! Wees welkom dus!

ikWik 28-01-2023