In onze gemeenteraad zitten partijen die zich zoals gezegd erg bezorgd maken over het lot van de Gazaanse bevolking en zich boos maken over al het geweld dat het Israëlisch leger gebruikt. Maar er zijn ook partijen die zich ontfermen over de Joodse en Israëlische bevolking en zich boos maken om de uit het hele conflict oplaaiende Jodenhaat, ook hier in Nederland en in Alkmaar.

Ook Victor laat zich niet onbetuigd. Heeft hij om zijn nek een molensteen hangen (van 50 naar 30 kilometer per uur), heeft hij nu ook nog te maken met een blok aan zijn been. Waardoor zijn gangen nog meer beperkt gaan worden en hij mogelijk op termijn met zijn rollator naar het Stadhuis gaat lopen. 'Autootjes pesten, onnodig wachten voor mensen die linksaf willen',  terwijl hij vaak rechts denkt. Het is een kwestie van afwachten, gelijk ook het rechtdoor gaan bij de Bergerrotonde een ander heet hangijzer is.

Zaterdag 25 oktober zetten De Kiesmannen in de Artiancezaal de verkiezingen scherp op het netvlies. In een energieke show fileert het duo de actualiteit: van wooncrisis en defensie-investeringen tot asiel en conflictgebieden. Informatief, luchtig en met muziek — zodat je met meer vertrouwen het stemhokje in stapt.

Het vertrouwen in de Politiek in Nederland is gedaald tot 4 %. En dan moet je maar gaan afwachten wat straks de uitkomst zal gaan worden. Dat de roep om een ander bestuur steeds luider wordt, daar valt niet aan te ontkomen. En het is lang geleden dat de uitspraak van voorheen weer zijn opwachting gaat maken.

En wordt de strijd geregeld in het Gemeentehuis beslist. Waarbij de Gemeenteraad regelmatig van zich laat horen. En ook de kwesties als zodanig bij menigeen de haren laat rijzen. Alkmaar viert feest. En dat zal men weten ook. Hele volksstammen maken zich op om zich feestelijk te gaan vermaken.

Vrijdag 17 oktober organiseert GroenLinks-PvdA Alkmaar het Politieke Woonevent 2025 in de Stadsfabriek. Centraal staat één vraag: hoe doorbreken we de wooncrisis in en rond Alkmaar, met betaalbare huizen, tempo in de bouw en prettige buurten?

Wie eenmaal de smaak van macht te pakken heeft, vindt het lastig de vinger niet weer in het suikerpotje te steken.

Iedereen voelt het: een huis vinden is lastig. Jongeren die op zichzelf willen wonen, gezinnen die groter willen wonen of ouderen die juist kleiner willen wonen – allemaal lopen ze tegen dezelfde muur aan: te weinig betaalbare woningen. Met als gevolg: lange wachttijden voor een woning.

Hij stond in tweestrijd. Had het heft van zijn zwaard in zijn hand. En diende met een oplossing te komen. Zijn naam: Salomon. Een koning weliswaar, dat nam niet weg dat ook hij simpelweg een mens was. En mensen dienen nu eenmaal in hun leven beslissingen te nemen. Dat hem dit zwaar viel was voorspelbaar, dat hij een besluit had genomen het gevolg van het aanhoren van beide partijen. Maar dat dit hem zoveel moeite zou gaan kosten, ook dat had hij niet voorzien.

“We laten Alkmaar financieel gezond achter en ook in 2026 behoren de lokale lasten tot de laagste,” aldus wethouder Financiën Christian Schouten.

De veiligheid van vrouwen en meisjes is een verantwoordelijkheid van ons allemaal. Het wordt tijd dat we hen ervan doordringen dat een vrouw geen lustobject is, geen voorwerp is dat je je kunt toe-eigenen voor eigen onbedwingbare lusten of frustraties. Het wordt tijd dat de ouders van nu, het onderwijs, de sportverenigingen en de maatschappelijke instanties, zich uitspreken en de jongens en mannen aanspreken op ongewenst gedrag.

De SP kondigde voor de raadsvergadering van donderdag 18 september een motie aan voor een stedenband tussen Alkmaar en Nablus. Volgens indiener Rigo Wijdoogen is het een “krachtig signaal van solidariteit”. De motie verwijst naar rapporten van internationale organisaties over ernstige mensenrechtenschendingen.

Elke dag dat we niets doen, sterven er mensen in Gaza: onschuldige mannen, maar vooral vrouwen en kinderen. Als vader van twee jonge kinderen raakt het me in mijn hart: de beelden van kinderen die zijn vermoord, die dreigen te sterven van de honger of die zwaar verminkt zijn. Op zondag 5 oktober kunnen we opnieuw een Rode Lijn trekken. Na twee Rode Lijn-demonstraties in Den Haag is het nu de beurt aan Amsterdam. Ik hoop dat Alkmaar voor die tijd ook kleur heeft bekend en net als veel andere gemeenten in Nederland haar standpunt over Gaza heeft uitgedragen.

We namen afscheid van die beroemde pissende ijsbeer. Hij reist door naar een volgende gemeente om daar de zorgen over smeltende poolkappen te voeden. Maakt de gemiddelde Nederlander zich druk om dat soort zaken? Ik betwijfel het. Zelf zie ik soms andere beren op de weg, maar zonder duidelijke bewegwijzering. De horizon lijkt eerder vol windmolens dan vol perspectief.

In Oudorp is het startsein gegeven voor de herinrichting van de Bomenbuurt. Op het Nyenburgh gaat eerst de schop de grond in voor archeologisch onderzoek. Logisch: als de straat toch open moet, wil je weten wat er onder je voeten ligt. De kans op vondsten is hier groot — even kijken vóór we bouwen.

“Bij Alkmaar begon in 1573 de Victorie… en zuurkool hoort bij 8 oktober,” zegt Schouten. “Hoe mooi dat die zuurkool bij onze buren vandaan komt.” Poorter onderstreept de samenwerking: “We vieren niet alleen traditie, we werken ook op tal van dossiers samen.” Een klein vat, groot gebaar.

De oogst is in volle gang. Dat betekent: meer landbouwvoertuigen op de weg en soms modder, zeker bij regen. Alkmaar doet mee aan de regionale campagne ‘Toon begrip, raak niet in slip’ om iedereen scherp te houden in het verkeer én begrip te vragen voor boeren die ons eten van het land halen.

Of kijk naar de “scheurweg” Herenweg. Als je veiligheid op de lange baan schuift en koppelt aan het vervangen van riolering, is de staatsruif weer even gevuld. De bonnen vliegen om de oren van nietsvermoedende automobilisten en je wacht op het eerste ernstige ongeluk. Kan het anders? Zeker. Maar dan moet de politiek wel kleur bekennen — en daar komt het niet altijd van.

Ik heb even overwogen om een nieuwe partij op te richten, en het leek me leuk om dan Bertje Doperwtje als lijsttrekker te vragen. Een campagne met veel herrie zou dan toch zeker één zetel moeten opleveren.

Maar wat doet deze Hogeschool? Deze huldigt zich in stilzwijgen en laat het dorsen aan de boeren over.

Christiaan Peetoom is optimistisch: “De aanwijzing voelt als erkenning dat we op de goede weg zijn. Door de subsidie komen ontwikkelingen in een stroomversnelling. Dat is heel goed nieuws voor Alkmaarders die een woning zoeken.”

Gemeente Alkmaar verkoopt het gebouw, inclusief de naastgelegen gymzaal, aan zorgorganisatie Alkcare.

Wheelies, opgevoerde fatbikes, jongeren met drank of erger bij de skatebaan. “De jeugd zoekt nu eenmaal andere manieren om samen te zijn,” hoor je dan.

Alleen is die la inmiddels overvol geraakt – en veel plannen zijn verdwenen in het ronde archief. Het blijft lastig om iedereen gelijk te geven als belangen botsen.

OPA wil dat de gemeente, samen met het Noordwest Ziekenhuis en lokale apothekers, onderzoekt hoe hergebruik in Alkmaar mogelijk kan worden gemaakt.

In Alkmaar wordt gezocht naar plekken waar mensen met overlast hun leven op eigen wijze kunnen inrichten. Misschien, zo wordt gefluisterd, op eilandjes in het Geestmerambacht. Tiny houses, een keer per week bevoorraad door een parlevinker – een oud beroep in een nieuw jasje.

In de vorige column schreef ik al dat ik medio augustus onder het mes ga voor een nieuwe heup. Tijdens de voorbereidingen ervan besprak ik met het ziekenhuis, met de fysio, met de buren en met mijn dochter welke hulp ik wellicht nodig heb en wie me op welk moment zou kunnen helpen.

"Als straks de gelen komen, zijn de rooien al geweest." Een liedregel van Freek de Jonge, ooit bedoeld als satire, maar nu ineens akelig actueel. Niet dat we al zover zijn, gelukkig, maar het roept bij mij herinneringen op aan een ander tijdperk.

Ik kwam mevrouw een aantal weken geleden tegen in het winkelcentrum de Mare tijdens het boodschappen doen. Ze stond bij de ingang van haar trapportaal. Ik kon zien dat het lopen niet makkelijk ging. Ze vroeg of ik de deur voor haar open wilde houden omdat ze anders door de dranger tussen de deur kwam te zitten.

Op 18 september wordt Bo officieel geïnstalleerd als kinderburgemeester tijdens een openbare raadsvergadering. Op dat moment draagt haar voorganger Othman Otay het symbolische ambtsketen aan haar over. Wie erbij wil zijn, kan de installatie live volgen via de gemeenteraad.

Ga ik dan lekker zes weken vakantievieren of niks doen? Nee, mijn zomer is druk, maar niet met vakantie.

Iedere 10 minuten een boete: dat begint op pesten te lijken.

En daar duikt ineens OPA weer op. Helemaal rechtsonder op het politieke kompas, gevangen in een rechts-conservatief hoekje. Ze willen daaruit, dat label afschudden. Maar nee, zegt de gemeenteraad. OPA moet het maar slikken.

Maar ja, dan is er dat potje. Een soort 'onvoorzien'. Handig, makkelijk, en hij houdt zelfs de bonnetjes netjes bij. Soms vult hij het potje bij. Maar hij vergeet iets kleins: zijn collega’s in de raad te informeren.