En…? Werd je vrijdagmorgen 19 mei voldaan wakker? The day after the night before? Zat er een natte droom in jouw morsige pyjamabroekje? Was je al vroeg met die andere kutjochies in de Snapchat aan het nagenieten van het mede door jou aangerichte wereldnieuws? Mooi hè? Dat jij en die andere kansparels het voor elkaar hebben gekregen om de voorpagina’s van de Engelse voetbalkranten te halen? Gaaf toch, dat je de reputatie van de Alkmaarse voetbalclub AZ internationaal te grabbel hebt gegooid? Wat een lekkere kik moet het zijn dat de mede door jouw vader en opa in 2010 van de ondergang geredde club nu wederom zwaar weer treft?
Achterbaks huftertje
Misschien stond je in 2010 nog wel in de box onsamenhangend en drammerig te krijsen en had je nog geen enkel benul wat jouw armzalige en ogenschijnlijk doodlopende levenspad zou gaan brengen. Tot nu toe was je maar een anonieme meeloper. Een gluiperdje, zo’n ratje dat kikkers opblaast of bij vliegen de vleugels uittrekt. Een achterbaks huftertje dat nog te beroerd is om z’n LBO-school af te maken, zijn zusje dagelijks treitert, de hond schopt en zijn gescheiden ouders tot wanhoop drijft.
BEN-SIDE
Maar toen kwam jouw Walk of Fame. Hemelvaartsdag 2023. Sinds kort zit je in de mand met rotte appels die zich ongevraagd heeft opgedrongen bij de fanatieke supporters van de Alkmaarse BEN-SIDE. Eindelijk hoor je ergens bij! Je mag naar AZ Alkmaar. De club die sinds 1954 een voorbeeldige voetbalreputatie heeft opgebouwd. ‘Jouw club’ speelt tegen West Ham United uit London. Halve finale Conference League. Wat een affiche! Gaan ‘we’ naar de finale in Praag? Aan die bijna 20.000 ‘Alkmaarders’ en de échte BEN-SIDE’ers zal het zeker niet liggen.
Cheesetown
Maar jouw Snapchat-clubje met rotte appels heeft heel andere plannen. Je hebt van jouw totaal verknipte Snapchat-baasje een dwingend kledingadvies meegekregen voor deze avond. Zwarte hoodie, zwarte trinna, zwarte cap en een zwarte bivakmuts. De Dutch ‘hooligans’ from Cheestown gaan de Engelse spelersvrouwen, hun kinderen en meegereisde sponsors van WHU een lesje leren. Waarom? Ach, dat maakt voor een Alkmaarse lowlife toch geen ene reet uit? De frustratie van een nog kort en kansloos leven moet er toch uit?
Rot fruit
Nog vóór het einde van de wedstrijd staat de mand met rot fruit te trekken aan het hek dat de doorgang naar de hoofdtribune in het AFAS Stadion verspert. De stewards proberen de gemoederen aan het hek nog tot bedaren te brengen. Niks daarvan! De stijfgesnoven meute bespuugt de ordedienst, gooit met bier en begint schuimbekkend aan het zware hek te trekken. Het hek valt om en als een groep hondsdolle wolven rennen de anonieme puistenknijpertjes naar het vak met Engelse supporters. De eerste klappen vallen en ook de Engelse fans laten zich niet onbetuigd.
Pakje boter
Daar sta jij dan, op de tribunetrap. Gillend en krijsend de Engelse supporters met antisemitische metro-teksten te beledigen. Je probeert een vrouw die haar kind beschermt te slaan. Lafbek! Gelukkig weet je haar en d’r kind niet te raken. Jouw onbeholpen, bijna spastische en kansloze vechttechniek maakt zelfs geen deuk in een zacht pakje boter. Mazzel voor die Engelse moeder.
Als de Alkmaarse ME verschijnt duik je snel weg. Je trekt jouw hoodie nog verder over het miezerige koppie en je vlucht via het voetgangerstunneltje richting huis. Bij de rotonde steek je beide middelvingers nog één keer richting het stadion in de lucht en je krijst hysterisch : ‘FUCK YOU…!’
Het AFAS Stadion kijkt jou voor de aller-, aller-, allerlaatste keer bijna meewarig aan en veegt een héle dikke traan van haar spreekwoordelijke wang…
Robbie
