Beste Wills:
op de verjaardag van mijn moeder zei onze puber bij het uitstappen: “Ze is zo saai. Waarom mag ik niet gewoon thuisblijven en gamen?” Ik antwoordde: “Daar ben ik het wel mee eens, maar ja, het is familie.” Mijn moeder hoorde dat door het open raam.
Ze trok zich terug in de keuken en zei er die dag niets over. Bij het afscheid omhelsde ze ons zoals altijd hartelijk. Sindsdien is er minder contact en deelt ze weinig. Als ik vraag: “Is er iets?”, zegt ze: “Ik heb niet zoveel nieuws te melden.” Wat kan ik nu nog doen, Wills.
Beste Betrapt:
“Ik heb geen spijt van wat ik deed, alleen dat ik betrapt ben,” zei ooit een crimineel. Pijnlijk, maar jullie weten allebei allang wat hier speelt. Het is aan jou om dat onder ogen te zien, in plaats van tralalala alsof er niets aan de hand is. Voel je je rot over wat je zei? Zeg dat. Had je haar willen beschermen? Zeg dat. Wil je het goedmaken? Zeg dat.
Dat pubers ouderen saai vinden, is bijna een natuurwet. De pijn zit erin dat jij meeging in die kwalificatie en je moeder ermee liet zitten. Jij, je kind, of allebei hadden ook kunnen zeggen: “Misschien is het saai, maar we houden van je. Zullen we popcorn maken en een film kijken? Nergens schrijf je dat je haar mist, dat je spijt hebt, dat je haar tekort gedaan hebt. Haar terugtrekking suggereert bovendien dat dit niet de eerste keer is.
Als je vindt dat ze, omdat ze saai en bazig is en maar doorratelt, geen liefde, respect en verbondenheid verdient, doe als zij en neem afstand. Als je wél een band wilt: ga op zoek. Zeg dat het je spijt dat je haar zo gekwetst hebt. Hoe je dit goed kunt maken. Vraag hoe het voor haar was.
Gangsta oma, ik zit in jouw team. Zal niet lang meer duren voordat mijn kleinkinderen mij saai gaan vinden. Als mijn volwassen kind mij ook saai noemt, zal ik zeggen waar kleinkind bij is dat het niet leuk is dat te horen en vragen of ze onze momenten echt zo saai vinden, en hoe het leuker kan. Ook zal ik vragen of dochter gewoon even wilde klagen met haar eigen kind. Daar kijk ik namelijk al jaren naar uit, om samen met puberkleinkind te kunnen klagen over pubers’ moeder, mijn eigen dochter.
Toen Freud werd gevraagd waarom grootouders en kleinkinderen het zo goed met elkaar kunnen vinden, zei hij: “Ze hebben een gemeenschappelijke vijand.”
Wills
www.beter-samen.nl
