HET KAN NIET OP.
Maar het gaat ook vaak ten onder. Want waar moet worden bezuinigd? Is het de uit de hand lopende begroting voor de jeugdzorg? Het bestrijden van niet zichtbare armoede die menig gezin in Alkmaar teistert? De eenzaamheid van moeders die een kind hebben gekregen? En waar blijven de vaders in beeld? Hoe ziet de toekomst van onze (klein)kinderen eruit? Zet de vergrijzing verder door? Komt de AOW in woelig vaarwater? Wat te denken van nieuwe bezuinigingen op de zorg? Rijzen de ziektekosten nog steeds de pan uit? En welke voornemens verschijnen straks op de verkiezingsborden? Staat status quo nog voor waar het ooit voor stond? Verdampen partijen of blijft het lood om oud ijzer? Wanneer zijn de rapen echt gaar?
Eerder merkte ik al op dat een stoelendans in de Raadzaal niet ondenkbaar is. Dat werd mij niet in dank afgenomen. Maar wanneer iemand zich kroonprins waant en wordt ingeruild voor een overlopende kroonprinses die op uitnodiging van een fractieleider naar Den Haag vertrekt, dan ontstaan frustraties. Zeker bij een langdurig partijlid dat zich gepasseerd voelt. Geenszins Victor(ie), maar afgedankt worden op deze manier geeft weinig vertrouwen in de gang van zaken binnen die partij. En er zijn wel meer zaken die het volle daglicht niet verdragen.
We gaan een onzekere toekomst tegemoet. Een minderheidskabinet dat mogelijk moet rekenen op een oppositie die de meerderheid vormt. Het wordt zetels tellen en rekenen tot de uitkomst vaststaat. Wat de gevolgen zullen zijn, weet op dit moment niemand. Voor zover er al duidelijke ideeën bestaan. Defensie moet groeien. Dat dit ten koste gaat van andere ministeries is evident. Dat Dylan minister van Defensie wordt, zou in het verleden al zijn voorgegaan door andere dames. Of wat te denken van onze kroonprinses of onze koningin, als reservisten weliswaar. Tegenwoordig is zelfs op latere leeftijd toetreden mogelijk. Komt er zo voldoende capaciteit om de tekorten aan te vullen?
Bedreigingen zijn er op meerdere fronten. We hoeven niet langer pief, paf, poef te roepen bij gebrek aan munitie. Losse flodders maken plaats voor scherpere patronen. Een tankbataljon wordt nieuw leven ingeblazen. Wapentuig dat nu in musea staat, wordt mogelijk weer inzetbaar gemaakt, ter land, ter zee en in de lucht. Voor onze veiligheid. Waar niet direct op een miljard meer of minder wordt gekeken. De belastingbetaler zal uiteindelijk bijdragen, zoals dat altijd is geweest. Wees bereid. Maak je klaar voor een bijna onmogelijke strijd.
IkWik
