Men noemt het 'voortschrijdend inzicht' wanneer je achteraf terugkijkt. Nu is het klaarblijkelijk 'gewoon' dat een uitgebreide evaluatie meerdere omissies naar voren gaat brengen. Dat daar een koe een rol in kan spelen, ook dat blijkt een waarheid als een koe te zijn. Niettegenstaande het feit dat ook bij een nabeschouwing van bijvoorbeeld een wedstrijd, de experts hun visie naar voren weten te brengen. Waarbij zij de mogelijkheid hebben om de plussen en de minnen te laten passeren. En daarna volgt voorspelbaar een discussie. De beeldbuis staat daar vol mee, de kwantiteit wint het veelal van de kwaliteit en ook het aanwezige publiek laat duidelijk hun mening horen. Zo gaat het ook geregeld in de politiek. Zowel landelijk, regionaal als lokaal. En waar het ene college de nodige plannen naar voren heeft gebracht, kan een andere coalitie alsnog roet in het eten strooien. Opdat de oppositie de mogelijkheid krijgt om uiteindelijk mogelijk hun gram te gaan halen. Kinnesinne is een woord dat bij mij opkomt. En waar er mogelijk sprake kan zijn van dat eerder genoemde gram, ook daar zullen de nodige woorden aan worden gewijd. Van water bij de wijn kan immers geen sprake zijn.
Maar feitelijk is het zo dat wanneer het ene college plannen naar voren brengt, een ander college daar niet mee akkoord kan of wil gaan. Een streep ergens doorheen zetten is zo gebeurd. Het ronde archief wacht wederom geduldig af. Maar als er dan suggesties worden gedaan om Bello een onderkomen te geven, het liefst op een rotonde, dan komt een andere spelbreker naar voren. Rijkswaterstaat heeft plannen om de rotonde te vervangen door een tunnel en dan gaat dit feest niet door. Zo ook het Kooimeerplein. Een suggestie was om een beeld van Pauline Bakker daar een ereplaats te geven. Het zou een welkom kunnen zijn aan al die toeristen die de stad wilden leren kennen. Maar helaas, Rijkswaterstaat strooide wederom roet in het eten. Dat Gosse daar nog steeds over treurt, dat kan ik begrijpen. We hebben juist KUNST nodig in de openbare ruimte. Dat verlevendigt niet alleen de stad, maar geeft ook mensen de gelegenheid om daar in positieve dan wel negatieve zin kennis van te nemen. Het houdt in zekere zin de gemoederen bezig.
Maar dan komt er een triest verhaal naar voren, in de vorm van de DINO in de Mare. Na decennialang kinderen de gelegenheid te hebben geboden om van de glijbaan naar beneden te glijden, werd Dino verwijderd. Dino kreeg scherpe kantjes, werd afgekeurd en verdween naar de opslag. Het ziet ernaar uit dat het beest een totaal andere bestemming krijgt. Wat daarvoor in de plaats komt is nog een raadsel en als daar iets anders komt te staan, zal geld wederom mee gemoeid zijn. Is het dan een idee om Dino in kleine delen aan te bieden, zodat mensen de gelegenheid krijgen om een herinnering aan Dino te kopen? Ook dat vergt natuurlijk een commissie, vraagt om een aandeel van de stad en kan de huidige wethouder op een ander spoor zetten. Maar je zult daar heel veel mensen blij mee maken. Een soort trofee die mogelijk in menig huiskamer kan gaan pronken...
Zomertijd, komkommertijd. Ik blijf dat nog een aantal weken volhouden. Want ongetwijfeld zal er nog het een en ander in de stad geschieden. Blijf als het ware de krant voorlopig spellen. Blijf geregeld letterlijk op mijn krent zitten. Neem een alcoholvrij drankje, ik heb een voorkeur voor Radler, waar de citrusvrucht (maar wordt deze wel gebruikt?) een rol in speelt. Word warm noch koud van al die geuren die bij de buren verraden dat ze de barbecue weer aan het opstoken zijn. Of van al die aanbiedingen van de verschillende supermarkten. De een nog verleidelijker dan de ander, maar ook de prijzen stijgen navenant. Die 'één plus één gratis' moet toch op de een of andere manier betaald worden. En waar ik vorige week aandacht schonk aan 'bekommeren', zal ik dat pleidooi niet herhalen. Hooguit dat het misschien mogelijk is om eens een kijkje te gaan nemen bij de buren. Jawel, 'gluren bij de buren' kan een mogelijkheid zijn om eens een koffietje te gaan doen!
