Heel Holland bakt er niets van. Schoof loopt als een sloof achter de feiten aan. En waar Mona zich druk maakt over het stroperige van de bouw, maakt Alkmaar zich op om een taart te bakken. Niet letterlijk natuurlijk, hooguit figuurlijk.
En waar Jan van Speijk liever de lucht in ging, ontstaat ook in het Hoefplan een plan om de daar al torenhoge flats van een extra verdieping te voorzien. Daar zullen nog fundamentele discussies over ontstaan, want de vraag of het huidige fundament uit de jaren zeventig garant staat voor de extra kilo’s is nog altijd open. Nog afgezien van de overlast die de huidige bewoners te wachten staat. Bezwaren zullen volgen en daarmee zal het tijdpad zich opnieuw verlengen.
Hoogbouw is tegenwoordig de nieuwe standaard. Huizen met tuintjes zijn postzegels geworden en waar gewoekerd wordt met ruimte zijn hoogslapers gemeengoed. Opdat de wolken dichterbij komen en de sterren op het plafond blijven stralen, soms zelfs vergezeld van een maan. Maar kan het nog beroerder? Jazeker.
Begin een doe-het-zelfgarage, zorg voor een bestuur dat niet akkoord gaat met een ander bestuur en de vlam die nodig is om die taart te bakken zorgt ervoor dat velen zich branden. Er schijnt ook een probleem met een brug te zijn, maar ook dat is een dossier dat al jaren op de agenda staat. Coalities zijn gevallen, anderen weer opgestaan, om er later met zure druiven vandoor te gaan.
Je hoeft geen geleerde te zijn om de meeste katten in de zak te vinden. Of het nu de Picassolaan betreft of de Robonsbosweg, het pad van overlast is altijd zichtbaar. Dan weer is het de Heereweg die strijdt om een bewonersweg die nergens te vinden is.
Wanneer de betreffende wethouder een blik werpt op de spaarpot, die met het naderende Ravijnjaar waarschijnlijk richting bodem gaat, wordt elders een batterij geopend die toekomstige bedrijven op de Boekelermeer van stroom moet voorzien. Tegelijkertijd denkt Alkmaar vooruit en neemt het een voorschot op de toekomst door langs het kanaal opnieuw appartementen uit de grond te stampen.
Je zou bijna denken dat aan de Alkmaarse kant op termijn ook Sortivo en de HVC het veld ruimen. Tenzij Overdie alsnog platgaat en daar woningen verschijnen. Ondertussen blijft het kanaal gewoon stromen. Een brug te ver lijkt bijna onoverbrugbaar.
We naderen de feestdagen. We genieten van het samenzijn en gaan ons overvloedig te buiten aan spijs en drank. We staan niet te lang stil bij de vele eenzamen die vroegtijdig naar bed gaan. En al die anderen wens ik alsnog een welbehagen. Op de achtergrond klinkt André met zijn eenzame kerst.
IkWik
