In een andere tijd was er vaak sprake van een bouwmeester, in dienst van een stad. Die had daarvoor gestudeerd en deed er alles aan om de stad zo goed mogelijk te laten functioneren. Bouwplannen werden ingediend en een deskundige jury werd aan het werk gezet. Een jury? Jawel want inspraak is immers van alle tijden.
Dat dit vaak gezaghebbende lieden waren, ook dat leed geen twijfel. Maar wat van alle tijden is: belanghebbenden konden hun gram naar voren brengen en ook in die tijd moesten de verschillende Gordiaanse knopen worden doorgehakt. Dat dit weleens met vervloekingen gepaard ging, ook dat was op voorhand wel duidelijk geworden. Het fenomeen van de een zijn brood en de ander zijn dood is immers ook van alle tijden. Tegenwoordig is er een Gemeentebestuur dat de verschillende wethouders van taken heeft voorzien. En daar kan het weleens fout gaan.
Tot voor kort konden we genieten van allerlei paarden. Je kwam ze tegen in de stad en ook de omliggende gemeenten kenden wel een paard. Waar kunstenaars zich konden uitleven op de paarden die geen stap naar voren deden. Ze kwamen dan ook uit mallen en waren gemaakt van kunststof. Het woord plastiek durf ik niet in de mond te nemen.
Kunststof is in dit verband een beter woord. Een enkel paard zal het gaan overleven, terwijl die andere paarden spoorloos verdwijnen. Bij het station zal de kunstzinnigheid blijven staan. Maar dit paard is niet meer direct als paard te herkennen… Het kan ook nog anders te weten dat het Bronzen Paard niet direct een bronzen kunstwerk is, maar een bouwplan had moeten worden. Alleen… het liep even anders.
‘Afspraken achteraf aanpassen is juridisch niet mogelijk bij een bouwplan dat via openbare inschrijving is gegund’, meldt burgemeester Anja Schouten voor het mislukte bouwplan Bronzen Paard. En het had zo mooi kunnen zijn. Op de plek van het voormalige UWV gebouw achter de Vest. Krijgt dat gebouw een andere bestemming en gaat het hele plan niet door. Geen woningbouw dan wel een horecabedrijf. Maar wel Artiance welke op termijn ruimte moet gaan bieden aan het Stedelijk museum. Want ook daar doen zich mogelijkheden voor. Simpelweg door een schenking…
Hoe ik op dit verhaal ben gekomen? Eigenlijk door Jan Roobeek, welke zich als bouwmeester van Kaeskoppenstad manifesteert. Nieuw wordt dit jaar een eikenhouten gevaarte in de vorm van een drukpers. Waarvan Jan vindt dat dit de grootste uitvinding van de mensheid is. Hetgeen ik alleen maar kan onderschrijven.
Maar Jan heeft nog meer op zijn conto staan. Wat ooit begon met een Rode Toren heeft in de loop der tijd veel andere zaken naar voren gebracht, een groot rad, een duikboot, een klokkentoren en niet te vergeten die enorme poppen. En wat het dit jaar zo bijzonder maakt is het feit dat die pers wordt gebruikt om promessen voor Leeghwater te maken, een optie op een stuk drooggelegd grond.
Nuttig en aangenaam zal ik maar zeggen en dat voor de prijs van 4 euro gedrukt!
