De eerste keer die herinneren wij ons allemaal. De laatste keer nooit, want we weten immers zelden wanneer de laatste keer ook de laatste keer zou zijn.
De eerste keer van wat het ook is, leuk, speciaal, bijzonders of iets heel naars en vervelends. De eerste keer van wat je ook doet, vergeet je vaak niet meer.
Mijn eerste tongzoen, ik weet zelfs nog met wie. Niet omdat het zo’n geweldige ervaring was, maar omdat het de 1e keer was. Iets waar je als jong pubermeisje stiekem naar uit gekeken had want vriendinnetjes om je heen hadden al heel veel “getongd” en ja hoor daar kwam die natte lap en ik had werkelijk geen idee wat ik er mee moest doen, maar ja, het was wel de 1e keer.
De 1e keer alleen in de auto rijden net na het behalen van mijn rijbewijs. Doodeng ergens want daar zat je dan, alleen. En niemand op wie je kon terugvallen die je moest vertellen of je links/rechts af moest. In mijn tijd had je geen google maps, maar iemand die het gewoon wist of iemand die op zijn minst de tijd had de borden te lezen of de kaart te bekijken. Daar is bij mij dan ook alle ellende begonnen met consequent verkeerd rijden. Altijd NET die ene afslag missen. Het is echt niet mijn schuld maar ik ben gewoon een halve eeuw te vroeg geboren.
De 1e keer dat ik moeder werd. Oh mijn god ik lag in de verloskamer in het ziekenhuis. Mijn dochter was na een dramatische bevalling meegenomen in de couveuse en mijn moeder was samen met mijn toenmalige echtgenoot in de kamer. Ik kon alleen maar lachen en huilen tegelijk en ik riep: “Mam… Nu ben ik ook moeder geworden en ga ik zeiken over “kind doe je jas dicht en een sjaal om”
De 1e keer alleen vliegen. Ik was ergens doodsbang dat het vliegtuig zou neerstorten en alleen ik dood zou gaan. Ja dat klinkt misschien een beetje vreemd, maar ik had altijd bedacht dat we beter met zijn allen dood zouden gaan want dan had niemand verdriet. Die groep met doden werd in mijn hoofd natuurlijk steeds groter want ja, als de een dood gaat dan heeft die verdriet, dan moest die ook maar doodgaan. Gelukkig zijn we (bijna) allemaal nog in leven.
De 1e keer een huis kopen. Jeetje wat heftig, je ging gewoon een dikke vette lening afsluiten voor zo’n beetje de rest van je leven. Wow en dan zit je eraan vast voor je gevoel he. Dat was toch best wel een dingetje. Nu een paar huizen verder denk ik “ach als niet bevalt verkoop je het weer en ga je verder” maar die 1e keer… Die eerste keer is doodeng.
Als ik daarop terugkijk en dan naar de aankoop van ons huidige huis kan ik alleen maar concluderen dat ik er langer over doe om een laptop te kopen dan een huis. Gek toch eigenlijk?
De 1e keer oma worden. Onvoorstelbaar dat mijn kind een kind heeft gekregen. Dat de generatie een stap is doorgeschoven. Dat je van dit kind zo gruwelijk kan genieten zonder de eindverantwoording te hebben dat je ze goed opgevoed moet afleveren.
Ach ja, zo onvergetelijk he die 1e keer.
Mijn aller 1e keer seks, natuurlijk kom ik daarop terug. Die vergeet ik ook niet meer. Laten we het er op houden dat het anders was dan ik gedacht had, maar de details hou ik toch maar voor mij zelf! Flauw he…
Cindy
