Misschien heb je dat zelf ook wel eens. Eerst komt een naam bijna nooit voor in je nabijheid en zo in ene popt er een bepaalde naam regelmatig op.
De laatste paar jaar heb ik nog al wat Emielen in mijn omgeving gekregen. Vroeger kwam die naam bij mij alleen maar voor in de serie van die blonde Zweedse deugniet… ‘Emieeeeeeeeel’ riep zijn boze vader altijd. Ik had zelf al zijn boeken, maar deze Emiel van Astrid Lindgren was echt de enige Emiel die ik kende. De laatste jaren echter, vult de naam Emiel mijn contactenlijst. Ik heb een Emiel als vriend, eentje als collega, eentje als schoonzoon, vader van schoonzoon, ga zo maar door.
Allemaal worden deze Emielen met een “ie” geschreven. Maar een tijdje geleden kwam er ook zomaar een Emile bij. Een sjieke zou je kunnen zeggen, of misschien wel een Franse of minimaal een Emile uit het zuiden van het land.
Dat laatste bleek te kloppen, deze Emile komt uit Boxmeer en is sinds oktober waarnemend burgemeester van Alkmaar en wel 9 maanden lang.
Toen de naam Emile bijna een jaar terug voor het eerst viel in Alkmaar, buitelden de opiniemakers over elkaar heen. ‘Een Brabander, slechts waarnemend en natuurlijk hebben we over zijn politieke kleur ook een mening. Deze man zal wel op kosten van de staat slechts op de stad passen’.
Niets bleek minder waar. Toen er op 8 oktober ‘coronaproof ontzet pakketten’ uitgedeeld werden, stond hij als eerste vrijwilliger klaar om te helpen. Een Brabander met ontzet sjaal, het Noord-Hollands ijs was gebroken.
Emile Roemer heeft niet slechts op de stad gepast, hij was burgervader van Alkmaar en dat hij waarnemend was, zullen weinig mensen gemerkt hebben. Zichtbaar in de stad, maar ook voor de stad. Waar het kon gebruikte hij zijn landelijke netwerk. Bovendien stond hij boven de partijen, van een politieke kleur heb ik niks gemerkt.
Hij was altijd bereikbaar en belde binnen mum van tijd terug en als dat onverhoopt niet kon, stuurde hij een appje. Kordaat partijen bij elkaar én verder gebracht. Ik heb geen verstand van politiek, maar deze burgemeester heeft zijn taak meer dan prima volbracht en Alkmaar klaar gestoomd voor zijn opvolger. Natuurlijk, hij zal wel niet alles goed gedaan hebben, maar mij maakt dat niet uit. Ik heb prettig met hem samengewerkt en ik realiseer me dat we met de stad Alkmaar weer een beetje verder gekomen zijn. Vlaai en kaas gaat prima samen. ‘Fusion kitchen’ noemen ze dat.
Vanaf deze plek een diepe buiging, een ferme handdruk en een dikke dankjewel. Mijn groepje Emielen is best een mooi lijstje.
Peter Visser
