Wanneer je alles over een kam scheert, loop je de kans dat je er met een kaal koppie vanaf komt. Nu is dat in de huidige tijd zeker geen zeldzaamheid meer, gezien al die mannen die er niet tegenop zien om hun hoofdhuid geregeld met een scheerapparaat te gaan verwennen. Scheelt behoorlijk wat geld dat je door niet meer naar de kapper te gaan, uitspaart. Kun je heel leuke andere dingen van gaan doen, bijvoorbeeld om wat tattoos te laten zetten. Die dan weer een vorm van eeuwigheidswaarde gaan krijgen. Maar waar je voor die tijd wel duidelijk over moet hebben nagedacht.
Waar ik eigenlijk melding van wil gaan maken is iets dat Alkmaar toch weer in de ban heeft gekregen. Een motie van wantrouwen voor een wethouder die onderweg is naar haar pensioen. Maar voor die tijd een aanvaring heeft met raadsleden van de oppositie. Het hete hangijzer is dit keer de erfpachttragedie. En wanneer er dan gesproken wordt over een ‘schandalig bestuur’, liegt deze uitspraak er niet om. Na vijftig jaar dient er een nieuwe schatting te zijn omtrent de prijs van een canon. Want zo heet dit in ambtelijk/juridische termen. En de verantwoordelijk wethouder, te weten Anjo van de Ven, krijgt dit gebeuren op de valreep op haar bordje gepresenteerd. Neen nog even geen taartje, maar meer een staartje.
Want haar portefeuille liegt er niet om! Om enig idee te gaan geven houdt zij zich bezig met: – Ruimtelijke Ordening, Vastgoed en Grondzaken. – Cultuur en erfgoed (inclusief de kaasmarkt), – Open overheid, – Buurtgericht samenwerken. – Welzijn en algemene voorzieningen (WMO) en niet onbelangrijk – Groen in de stad. Over dat laatste bestaat geen twijfel, want hoeveel bomen heeft zij in de afgelopen jaren reeds geplant. Of wat te denken van al die bushokjes die van een sedumdak zijn voorzien. Goed voor de natuur en het houdt meeuwen weg. Waardoor het groen tot grote bloei kan gaan komen. Je kapt wat bij de Molen van Piet en plant elders bomen die het zicht op termijn weer kunnen gaan belemmeren. Ook dat is vaak een kwestie van tijd.
Zij maakte gebruik van het culturele gedeelte van haar portefeuille. Kwam in opspraak door de tekst van Lucebert, had ooit een conflict met Joost Zwagerman maar onthulde wel de boekentekst bij de Centrale Bibliotheek. Was niet te beroerd om menig cultureel element met haar opwachting te verblijden. Zo ook bij het veertig (40!) jarig bestaan van de DichtersKring Alkmaar. En dat zij een cultuurliefhebber is, ook dat is niet zo verwonderlijk. Als Neerlandica weet zij die weg wel te vinden. Zij heeft de nodige sporen welzeker verdiend!
Ik had het over een kam en ben ervan overtuigd dat zij haar krullen niet zal laten scheren. Waar het vaak schering en inslag betreft, ook die techniek is reeds lang ter ziele. Dat zij kan terugblikken op het nodige dat zij achter laat, een voldongen feit. En dat haar opvolger op termijn zich over dit ongemakkelijke dossier zal gaan buigen, ook dat is slechts een kwestie van tijd. Haar palmares zijn haar niet af te nemen, dat zij als grootmoeder zich gaat buigen over haar kleinkinderen, ook die tijd wordt haar gegund. En dat ik op mijn manier haar bewonder, ook dat neem ik dit keer voor mijn rekening. Was het alleen maar om haar een gezonde toekomst te kunnen wensen!
