DE STERREN STRALEN!
Ik ben trots. Trots op Alkmaar, de stad waar ik geboren ben. En dat gevoel wordt deze maand rijkelijk beloond: Alkmaar heeft sterren gekregen. Niet van een waarzegster of een romantisch sterrenrestaurant, maar van een heus internationaal gezelschap dat zich hult in de mystiek van anonimiteit: de toeristische tak van Michelin. Een jury die in haar rapport vol lof spreekt over onze stad. Dus ja: Alkmaar straalt. En terecht.
Neem nou de kaasmarkt. Niet zomaar een toeristenval, maar een levend erfgoed. De oudste en meest traditionele kaasmarkt van Nederland, waar ooit Edammer kaas de dienst uitmaakte. Tegenwoordig liggen er grote, ronde Goudse kazen te blinken in de zon. Op vrijdagen worden ze met zwier gedragen door de vemen over het Waagplein.
Een spektakel dat zelfs de grootste zuurpruim aan het lachen krijgt. Of je nu toerist bent of geboren Alkmaarder – kijk eens wat vaker. Want deze vrijdagshow is meer dan folklore. Het is een feest. Alleen hebben veel Alkmaarders dat nog niet echt door. Gelijk de profeet in eigen stad: ondergewaardeerd.
En dat is nog niet alles. Want terwijl de kaas zijn sterren pakt, springt ook het Noordhollandsch Kanaal in het spotlicht. Het tweehonderdjarig jubileum inspireerde tot een prachtige dichtbundel én buitenexpositie. Kunstenaars en dichters, onder wie Rob Komen en stadsdichter Lonneke van Heugten, sloegen de handen ineen. De bundel ligt bij de bibliotheken en Kunstuitleen Alkmaar presenteert er werk bij dat zelfs te koop is. (Let wel: een gevulde portemonnee wordt aanbevolen.)
Alkmaar kreeg één ster, de kaasmarkt zelfs twee, en jawel – ook De Rijp mag met een ster pronken. De jury beoordeelde op eerste indruk, charme, erfgoed, schoonheid én dat ongrijpbare gevoel dat je krijgt als je een plek binnenstapt en denkt: hier klopt het. En dat gevoel klopt in Alkmaar. Maar weet iedereen eigenlijk wel wat hier allemaal te ontdekken valt? Wie weet nog waar Cornelis Drebbel woonde? Of Koos Stikvoort? En dat de Ramen géén raam is, maar een straat? De Achterdam heeft inmiddels ook een zekere status, al dan niet om andere redenen. En toch: het hoort erbij.
Ja, ik ben trots. Op de sterren, op het kanaal, op de dichters, op de kaas. En niet te vergeten op de Flessenpost Alkmaar. Want dat deze krant sinds kort ook in fysieke vorm te vinden is, mag niet onvermeld blijven. Ik ben nog altijd op jacht naar een papieren exemplaar. Maar het komt goed.
En zodra ik hem heb? Dan zeg ik, geheel in stijl: wel bekome het u!
