Miezerig
Column IkWik
Gepubliceerd: 19 september 2025
Nee, dit gaat niet over het weer. Het gaat over het politieke klimaat in ons land. Een klimaat dat, zoals zo vaak, vanuit Den Haag doorwaait naar de rest van Nederland. De troonrede van de koning zette wel wat puntjes, maar helaas op niet-bestaande i’s. Het hobbelt maar door, over een weg zonder duidelijk doel. Of die doelen ooit haalbaar zijn? Niemand die het weet. Het blijft tasten in het duister.
Beren en horizon
We namen afscheid van die beroemde pissende ijsbeer. Hij reist door naar een volgende gemeente om daar de zorgen over smeltende poolkappen te voeden. Maakt de gemiddelde Nederlander zich druk om dat soort zaken? Ik betwijfel het. Zelf zie ik soms andere beren op de weg, maar zonder duidelijke bewegwijzering. De horizon lijkt eerder vol windmolens dan vol perspectief.
Alkmaar onder de loep
En hier in Alkmaar? Daar dreigt een andere storm. Een tsunami aan schriftelijke raadsvragen, zegt raadslid Maya Bolte. Ze is het zat. Want ja, vragen stellen is een democratisch recht, vastgelegd in de Gemeentewet. Maar hoeveel is genoeg? Elke vraag kost tijd, en vooral geld. “De griffie, beleidsambtenaren, de gemeentesecretaris, de wethouder – iedereen moet er een plasje over doen. Dat zijn dure uren.”
Een dure rekenoefening
Reken maar uit: gemiddeld 4.000 euro per vraag. Ruim honderd vragen per jaar. Tientallen tonnen dus. Geld dat je ook in armoedebeleid had kunnen steken. In groene wijken. In buurthuizen. Of desnoods in de eerste Skaeve Husen. Ja, zelfs om die ijsbeer weer terug te halen als ludieke attractie.
En ondertussen blijft het gekibbel en geknibbel over de gemeentelijke portemonnee doorgaan. De weg naar morgen lijkt miezerig bezaaid met zorgen.
IkWik