Op 8 oktober is Alkmaar op z’n best. Inwoners banjeren al vroeg door de stad, vaak met een mooie Alkmaar sjaal om hun hals gedrapeerd. Iedereen samen, als één beginnend met een heerlijk ontbijt.
Je spreekt en ziet mensen die je wellicht al een tijd niet hebt gezien. De dag zit bomvol activiteiten voor jong en oud. Terwijl het feestgedruis los barst worden de ouderen onder ons getrakteerd op een heerlijk gebakje en de kleintjes vermaken zich op springkussens en leuke kinderspelen. Er trekt een kleurrijke optocht door de stad en de samenhorigheid is heerlijk. Alle vrijwilligers lopen trots tussen de menigte en laten we eerlijk zijn, zonder hun zou deze dag niet mogelijk zijn.
Terwijl het gele goud rijkelijk vloeit verzamelen zich de eerste gasten voor een traditionele zuurkool maaltijd. De rij reikt al snel tot de grote kerk.
Daar staat hij, 90 jaar oud, ook met z’n rood witte sjaal. Eigenlijk wordt het moeizaam zo’n rij, maar de gezelligheid en traditie winnen het van de ouderdom. Lange tafels gevuld met mensen om hem heen. Ik zie de glimlach. Puur geluk boven een bordje zuurkool met worst. Hij laat het zich smaken. Zo tussen de blije mensen is het toch veel lekkerder dan thuis alleen aan tafel. Als de live band de eerste luide klanken laat horen stapt hij op. Zijn pet wat scheef op het hoofd en de sjaal inmiddels losjes over de schouders. Zichtbaar genoten, stiefelt hij op huis aan.
Het blijft nog lang onrustig in de stad. Wat een mooie dag is 8 oktober toch, waar alle Alkmaarders als één gezellige, grote familie het ontzet viert.
Zullen we in 2022 weer gewoon groots kunnen uitpakken? Ik hoop het, laten we dan proosten op onze vrijheid en op de oude, tevreden man die altijd zo van deze dag genoot.
Proost!
Saskia de Fouw
