Schermutselingen
Column IkWik
Gepubliceerd: 10 oktober 2025
Even terug naar 1573. De strijd woedt in alle hevigheid. Van alle kanten wordt de stad belaagd en het zijn onvermoede krachten die zich in de strijd werpen. De Rode Toren is een deel van het bolwerk dat belaagd wordt door de Spaanse legers. Er bestaat een kans dat de verdedigers er uiteindelijk in slagen om dat leger tot een aftocht te dwingen. Kalk, pekhoepels en kokend water waarmee de soldaten werden belaagd. En vrouwen deel uitmaakten van de verdediging van de stad. Wat uiteindelijk tot de Victorie leidde. Een vorm van feminisme dat tot de dag dag van vandaag een rol blijft spelen.
Schermutselingen, een kleinschalig gevecht dat niet tot een definitieve beslissing leidt. Maar daar kun je je deerlijk in vergissen. Een klein besluit kan immers tot grote gevolgen gaan leiden. Waren het toen wapens die kletterden, tegenwoordig gaat dit gepaard met woorden. En wordt de strijd geregeld in het Gemeentehuis beslist. Waarbij de Gemeenteraad regelmatig van zich laat horen. En ook de kwesties als zodanig bij menigeen de haren laat rijzen. Alkmaar viert feest. En dat zal men weten ook. Hele volksstammen maken zich op om zich feestelijk te gaan vermaken.
En het heeft er veel van dat een vorm van verbroedering zich voordoet. Tot dat andere moment, waarop de figuurlijke degens weer worden gekruist. Want het blijft in de regel zo dat waar de een een voorstel doet, de andere partij met een tegenvoorstel komt. En het zijn niet de meest opwindende berichten, die tot een besluit komen. Waar de Burgemeester duidelijk maakt dat wanneer er een besluit genomen wordt, er niet altijd overeenstemming hoeft te zijn. Zoals gebruikelijk in een democratie.
Waar gaat het over? Het ene moment over veiligheid, waarbij 30 kilometer het uitgangspunt is, en het andere moment om mogelijk dierenleed te voorkomen. Dat OPA een groot voorstander is van 50 kilometer is wel duidelijk en dat de Partij voor de Dieren de Drafbaan in een wooncomplex wil gaan veranderen, ook daar zullen de meningen over zijn verdeeld. Er zijn in Nederland nog een vijftal drafbanen, waaronder die in Alkmaar. En dat deze baan al jarenlang bestaat, voorzien is van een monument is niet direct iets wat je omtovert in een wooncomplex. Eigenlijk een vorm van Alkmaars eigen, gelijk ook die Alkmaarse (Goud) kaas die nog steeds in de schaduw staat van de Kaasmarkt.
Valt er nog wat aardigs te vermelden? Welzeker! Wij kijken uit naar een volgende vrouw die Alkmaar op de kaart gaat zetten. We hebben al een buste van Geertruida Bosboom- Toussaint, van Tante Truus Wijsmuller-Meijer en krijgen er nog een derde vrouw bij. Of eigenlijk een vierde vrouw, wanneer je het Victoriebeeld erbij haalt. Ja, het gaat over Trijn, een 18-jarige vrouw die ooit de stad verdedigde. Hoewel ze nog niet de naam heeft die Kenau bezit, neemt zij ook plaats in het Victoriepark. Dat zij vrijdag wordt onthuld, is te danken aan Simone van der Vlugt.
Jawel, wederom een Alkmaarse schrijfster!
IkWik