Toen mijn eerste dochter werd geboren was het onvoorwaardelijke liefde op het eerste gezicht. Ik herinner mij de eerste nacht, nadat Dana geboren was, nog goed. Voor het wiegje zat ik als een soort wachter te kijken naar het kleine wonder wat heerlijk lag te slapen. Ik wilde haar geen moment uit het oog verliezen om te kijken of het allemaal wel goed ging. Toen ik mijn vader vertelde dat ik vader zou worden, was het eerste wat hij zei: ‘Gefeliciteerd mijn zoon! Besef wel dat je de rest van je leven zorgen zult hebben’. En hij heeft gelijk.
Zoe werd een jaar later geboren. En ook bij Zoe was het onvoorwaardelijke liefde op het eerste gezicht. Nu had ik twee kinderen om van te houden. En twee kinderen om voor te zorgen. Ze hebben in hun jeugd een scheiding van hun ouders meegemaakt. En toen de moeder van mijn kinderen en ik besloten om uit elkaar te gaan zei Dana tegen mij: ‘Pap ik ben verdrietig, maar toch ook blij’. Dat je verdrietig bent snap ik wel, maar waarom ben je toch ook blij? ‘Nou pap, nu jullie uit elkaar gaan hoef ik niet meer bang te zijn dat jullie uit elkaar gaan’.
Als gescheiden ouders hebben wij het, denk ik, wel goed gedaan. En het gaat heel goed met de meiden. Daar ben ik trots op.
Nadat we te horen kregen dat de horeca de deuren moesten sluiten zijn we niet in paniek geraakt. Na een week zijn we begonnen als het ‘afhaal restaurant’. En in die tijd ervoer ik voor het eerst daadwerkelijk stress. Het gierde door mijn hele lichaam het van de stress. Aan mijn zijde had en heb ik een hele lieve vriendin, vooral in die tijd heeft ze het niet makkelijk met mij gehad. Maar ze was er voor mij en dat is niet veranderd. Dankzij haar besefte ik mij wel dat het belangrijk was om later niet terug te denken aan die vervelende corona tijd, maar dat we herinneringen moesten maken om terug te denken aan een leuke tijd, ondanks corona.
Als vader wil je niet dat je dochters zich zorgen maken wanneer het eventjes niet mee zit. We zijn leuke dingen gaan ondernemen. Roti eten op een kleedje in een park in Amsterdam. Het gaf een gevoel van vrijheid. Logeer partijtjes met vriendinnetjes, heel veel spelletjes en samen koken.
Ik vind het jammer voor mijn dochters dat hun schooltijd een hele andere tijd is geworden, dan het eigenlijk had moeten zijn. Zoe nam afscheid van de lagere school, de eind musical werd opgenomen en was online te zien, niet in het echt. Wat extra jammer was, omdat je toch een tijdperk afsluit. Ik weet nog dat ik de eindmusical van Dana aanschouwde en er een brok van in mijn keel kreeg. Het was ontroerend. Ik besefte dat ik niet alleen Dana heb zien opgroeien, maar ook haar vriendinnetjes. Zoe ging ook in de corona tijd naar de middelbare school. Geen introductie week, wat juist zo belangrijk is aan begin van een nieuwe tijdperk.
Ondanks dit alles staan ze positief in het leven. Gedurende corona heb ik ze eigenlijk niet horen klagen. Soms over online les of als de verveling toesloeg.
Van de week zijn we met zijn drietjes Amsterdam in gegaan. Kraaltjes kopen, omdat de meiden armbandjes wilden gaan maken. Als we in Amsterdam zijn, dan moeten we altijd langs de Chinese bakker Hoi Tin. En zo vroeg mogelijk, zodat er genoeg keuze is uit de lekkere broodjes. Gelukkig waren we er op tijd en was er genoeg van al het lekkers. Meestal gaan we ook dim summen (chinees thee drinken met Chinese tappas). Omdat we er van uitgingen dat Oriental City geen terras had, zat dat niet in de planning. Maar toen we er langs liepen, zagen we dat er toch een terrasje gecreëerd was. Na dim sum wilde we gaan shoppen. Maar al gauw kwamen we erachter dat er bijna overal een rij staat, van minstens een half uur. Alsof de Amsterdam winkelstraat attractie park is geworden.
We besluiten terug te gaan naar Alkmaar om daar wellicht nog wat te kunnen scoren. Met mijn pinpas op zak, gingen de meiden nog even de stad in om te shoppen. Ze gaan de deur uit en ik besef hoeveel geluk ik heb, met zulke lieve meiden. Soms mis ik de tijd dat ze nog wat kleiner waren, maar nu geniet ik van elk moment dat we bij elkaar zijn. Hoe cliché ook, kleine meiden worden groot…
Fernando Jonker
