Vooruit, een terugblik: Wie betaalt dit?
Column IkWik
Gepubliceerd: 12 september 2025
Heeft dit zin? Misschien niet. Maar wie achterom kijkt, ziet vaak dat gelegenheid de dief maakt — zeker bij ideeën. Ik doel niet op spullen, maar op intellectuele producten: voornemens, plannen, uitbreidingen, demonstraties, alles wat toekomst kan bieden voor de volgende generatie. Noem het geen idealen; voor je het weet ben je ze kwijt.
We koesteren de toekomst, maar zetten er grenzen omheen. We willen de samenleving leefbaar houden, inzetten op veiligheid en comfort, en de vruchten plukken van alledag. Alleen: hooghangend fruit waait vaak voorbij; laaghangende appels pak je zo. Zo gaat het ook in de stad.
Neem de verplaatsing van bedrijven uit Overdie. Liefst naar de Boekelermeer, hoor je dan. Maar die kent geen logische achteruitgang, hooguit een sluiproute — en dan krijg je gedonder met de buurgemeente. De A9-aansluiting gooit nog wat extra roet in het eten. Ondertussen lopen de kosten op en blijft de vraag hangen: wie betaalt dit?
Of kijk naar de “scheurweg” Herenweg. Als je veiligheid op de lange baan schuift en koppelt aan het vervangen van riolering, is de staatsruif weer even gevuld. De bonnen vliegen om de oren van nietsvermoedende automobilisten en je wacht op het eerste ernstige ongeluk. Kan het anders? Zeker. Maar dan moet de politiek wel kleur bekennen — en daar komt het niet altijd van.
Dan de pro-Palestina-actie voor het stadhuis. De gemeente spreekt zich niet uit; de VVD-fractievoorzitter zegt: buitenlands beleid is niet aan ons. Waar. We hebben geen minister van Buitenlandse Zaken op het Canadaplein. Maar we hebben wél een college dat ook symboliek en samenleven weegt. Kop in het zand is óók een keuze.
En ja, er is positief nieuws. De gebiedsontwikkeling gaat in een stroomversnelling; de nieuwe status van Alkmaar moet 140 miljoen opleveren. We worden “ontwikkelgebied”. Op termijn: tienduizend woningen, bedrijfsschuiven, betere infrastructuur. Misschien een spoortunnel, wie weet ooit die Bestevaerbrug. Er komt mogelijk een hoofdlijnenakkoord — maar eerlijk gezegd heb ik daar weinig fiducie in. Met het gedoe in Den Haag rest vooral één ding: op naar de verkiezingen.
IkWik