Het politieke landschap is zo ingericht we: hebben landelijke, provinciale – en gemeente politiek met ieder zijn behoeften en democratische gekozen vertegenwoordigers en zo ben ik ook de lokale politiek ingegaan om het lokale belang en geluid te laten horen. Het geluid van en voor Alkmaar. Nu komt de landelijke politiek zich weer bemoeien met de de lokale politiek met een spreidingswet omdat ze al jaren een vallend asielbeleid voeren, ze kunnen en willen al jaren geen keuzes maken daar in Den Haag en nu we het niet meer weten gooien we de problemen maar naar de lokale politiek toe. En in plaats van het gesprek en samenwerken mag Alkmaar het maar oplossen door middel van dwang.
De Alkmaarders hebben gekozen welke politieke richting ze willen en dat moet je respecteren als Den Haag en niet met een trucje zelf nu maar Alkmaar dwingen om het vallende asielbeleid voor hen op te lossen. Door een dwingeland beleid te voeren bereik je vaak het tegenovergestelde en ik hoop dat de Eerste Kamer deze wet nog tegen weet te houden, de Raad van State had in ieder geval stevige kritiek op de spreidingswet. Ik hoop dat de regering eens maatregelen durft te nemen in het asielbeleid, want elk jaar ruim 70.000 vluchteling toelaten kan Nederland niet aan, er is niet tegen op te bouwen met zoveel nieuwkomers.
Ben Bijl
Belangen Alkmaarse Samenleving
