Na een fantastische rondreis door Indonesië (zie vorige column) ben ik inmiddels fysiek en
mentaal geland en weer aan het werk. Er is veel gebeurd in die paar weken: er is een nieuwe coalitie, een nieuw akkoord en er zijn nieuwe wethouders. Ik stap op een trein die weer is gaan rijden na wekenlange stilstand. Dat is een goed gevoel: we kunnen weer aan de slag!
De eerste politieke activiteit na mijn reis was de afscheidsreceptie van de oud-wethouders. Vier van de zeven (een is opnieuw wethouder geworden) verschenen vorige week donderdag in de binnentuin van het stadhuis voor een speech, een bedankje en een drankje. Het was een afscheid met mooie, en hier en daar kritische, woorden en zowel Gijsbert van Iterson-Scholten (PvdA) en John Hagens (Leefbaar Alkmaar) sloten een terugkeer in de Alkmaarse politiek niet uit. En dat vind ik stoer, want ze zijn nogal bruut van de wethoudersstoelen af gebonjourd een paar maanden geleden. Geen rancune, maar zich nog steeds met hart en ziel willen inzetten voor de Alkmaarse burger. Over schaduwen heengestapt.
Direct daarna was er een raadsvergadering, mijn eerste met het nieuwe college. Het voelde
goed dat we nu weer eens over inhoudelijke zaken debatteerden in plaats met ons eigen en
elkaars ego’s bezig te zijn. Maar ook daar was weer wat veranderd: we zijn terug in de oppositie, na acht maanden coalitiepartij te zijn geweest. Het voelt comfortabel en vertrouwd, al die jaren was Leefbaar Alkmaar tenslotte een oppositiepartij. Het is jammer dat ik niet meer ervaring heb kunnen opdoen als deel van de coalitie, maar wie weet brengt een volgende raadsperiode nieuwe kansen.
Voor zover ik nu kan vergelijken vind ik oppositie voeren makkelijker: kritisch zijn op beleidsstukken en voorstellen van een ander is makkelijker dan kritisch zijn op stukken die
door je eigen wethouder zijn geschreven en waar je het volledig mee eens bent. Ik bevind
me daarom nu in een jasje wat me goed past en waar ik mee bekend ben. En reken maar dat ik kritisch zal kijken naar de stukken en voorstellen van het nieuwe college.
Te beginnen met een van de onderwerpen die vorige week in de raadsvergadering ter discussie stond: de huisvestingsverordening. Daarvoor diende Leefbaar Alkmaar een motie in m.b.t. extra inzet voor jongerenhuisvesting en was mede-indiener van moties over opkoopbescherming, toeristische verhuur en de inzet van een peiling over deze onderwerpen bij de Alkmaarders zelf. Helaas behaalde geen van deze moties een meerderheid.
Daarnaast was er de motie vreemd, “onderzoek woningbouw dorpen”. Hiervoor hebben
raadsleden van PvdA (Matthijs de Boer), VVD (Pieter Dijkman), CDA (Frits Jonk) en Leefbaar Alkmaar (Mieke Biesheuvel), allen woonachtig in de voormalige gemeente Graft-De Rijp, de koppen bij elkaar gestoken. Met deze motie verzoeken wij het college om te onderzoeken waar er rondom de dorpen grond geschikt zou kunnen zijn voor woningbouw. Een mooie samenwerking tussen deze partijen die voor de helft coalitie en voor de helft oppositie zijn. Over bruggen bouwen gesproken.
Mijn wens is dan ook dat we zulke samenwerkingen vaker kunnen en zullen doen. Over de
grenzen van coalitie/oppositie heenstappen om inhoudelijk goede voorstellen te kunnen
maken. Op een mooie, constructieve en respectvolle samenwerking!
Mieke Biesheuvel
Leefbaar Alkmaar
