Beste Wills,
Steeds verwacht mijn vriendin het perfecte verjaardagscadeau, en steeds stel ik haar teleur. Zoals vorig jaar, met een boottochtje en een heerlijke picknick voor al haar vrienden. Ik wil niet langer meedoen aan de jaarlijkse heisa: wat ik ook regel, het is nooit goed genoeg. Haar verjaardag is een gat dat ik niet kan vullen, en ik weiger er nog langer in spanning over te zitten en er daarna ruzie over te maken. Het leven is te kort. Wills?
Beste Teleursteller,
Gefeliciteerd: je bent de duizendste vragensteller die het standaardadvies krijgt — ga met elkaar praten.
Aan inzet ontbreekt het je duidelijk niet, een boottochtje, een picknick, al haar vrienden erbij. Niet tevreden, hmmm. Wat wil ze, wat verwacht ze.
"Het is de gedachte die telt," zeggen mensen graag, vooral als het cadeau tegenvalt. Welke gedachte moet er dan tellen. Verschillen tussen partners over het vieren van verjaardagen, jubilea en mijlpalen zijn heel gewoon: de één viert elke mijlpaal, de ander vergeet zijn eigen verjaardag. Wat dat voor de relatie betekent, zou dat iets zijn voor uw volgende onderzoeksproject, dr. Esther Kluwer, hoogleraar duurzame relaties aan de Universiteit Utrecht?
Praten dus. Plan een gesprek, ruim vóór haar verjaardag. Vertel haar dat je het bewust maanden van tevoren aansnijdt, zodat je goede bedoelingen niet verloren gaan in haar teleurstelling. Dat je om haar geeft en haar graag blij wilt maken, daar klaarblijkelijk niet goed in bent, en dat je tegen de jaarlijkse spanning opziet en het anders wilt. Vraag haar wat voor jullie samen kan werken.
Ja, daarmee gaan de verrassing en de hoopvolle verwachtingen verloren, inderdaad. Maar magie is voor goochelaars. Goed samenleven is gewoon hard werken.
En dan nu je prijs als duizendste vragensteller die het advies krijgt met elkaar te gaan praten: tromgeroffel, tromgeroffel, tromgeroffel... een gratis gesprek met mij.
Als dat tegenvalt, hoor ik het graag.
