Want alles vliegt... vandaag de lucht in. Dan heb ik het niet over Schiphol, meer over het feit dat je niet vreemd moet opkijken wanneer de prijzen voor een liter benzine zomaar 13 cent duurder zijn. Dat de overheid daar schalks bij lacht, het kan niet anders dan dat die overvloed aan accijnzen torenhoog is. Het kwartje van Kok lacht in het vuistje. Of wat te denken van een dynamisch energiecontract? Voor je het weet is het wederom een slof en een oude voetbalschoen die je huidige schoenen (die niet langer zijn op te lappen) wederom uit de kast worden gehaald.
Een column in mineur. Geen tijd om lang stil te staan bij die luyden welke zich opmaken voor een driedaags feest onder de noemer: Culinair Plaza. Waar ondernemers de gelegenheid krijgen om onder het genot van een bijzonder hapje en een navenant drankje de bloemetjes voor even buiten weten te zetten. Geld speelt daar immers geen rol en de creditkaart maakt overuren. Pinnen graag, en van contant zwart geld dat spontaan wit wordt, ook daar kan geen sprake van zijn. 'Wordt het niet eens tijd voor een elektrieke auto?' Of er dan op termijn nog wel elektriciteit kan worden opgeladen, voor je het weet dien je een taxi te bestellen. Wanneer deze op datzelfde stroomnet is aangesloten, komt daar een vervuilende benzineauto aan. En de rit neemt een aanvang, de prijs van die rit verdubbelt helaas. Maar je hebt nu eenmaal poen en daar dien je het mee te doen!
'Sparen, sparen, kapitaal vergaren!' Dat is een oerkreet uit de vorige eeuw. Of dat programma onder de titel: 'Top of Flop.' Ook voltooid verleden tijd, tot het moment waarop ik de krant opensla. Neem nu bijvoorbeeld De Rijp. 'Een verkeersplan aan stukken gereten door de politiek.' Ooit bekend door de visvangst, zelfs de walvisvaart werd door De Rijp vertegenwoordigd. Gelukkig te zien wanneer Kaeskoppenstad weer in Alkmaar te vinden is. Moeten we terug gaan naar die tijd, of kunnen we het anderszins in de huidige tijd gaan plaatsen? Welzeker, maar dan moeten we de huidige tijd in ogenschouw nemen. Niet direct van toepassing op de gemoedsrust, maar het is niet denkbeeldig dat diezelfde tijd een rekbaar begrip is geworden. Dan heb ik het voornamelijk over onderhoud.
Want dat zelfs tijd een rekbaar begrip is geworden, daar kun je niet omheen. Het korte termijn denken heeft veel weg dat het op langere termijn gaat plaatsvinden. Bestaat korte termijn uit enkele jaren, waar het voorheen weken dan wel maanden betrof? En kunnen we de lange termijn aan een aantal decennia gaan koppelen? Daar heeft het veel van. Klein onderhoud vergt nu eenmaal investeringen; groot onderhoud in Nederland is een rekbaar begrip. Ja, we zijn een rijk land met de nodige voorzieningen, maar planmatig maken we er niet veel van. Achterstallig onderhoud, een reeks aan bezuinigingen ging hieraan vooraf.
Neem nu dat eerder genoemde De Rijp. Plannen worden gesmeed en de tijd neemt een behoorlijke hap uit de taart. Het gaat wederom om wat eraan voorafgaat: een schouw, een check van de staat van de weg alvorens een planning kan worden gemaakt. En die gaat nooit verder dan twee jaar. Kniezen helpt niet meer, hooguit dat je op een houtje gaat bijten. Of dat andere verhaal: de Herenweg. De aangebrachte drempels blijken te laag te zijn. Automobilisten kunnen nog steeds gaan slalommen, terwijl die dertig kilometer aan flarden gaat. Verkeersveiligheid is daarom ver te zoeken. Terwijl de Geestersingel de automobilist dwingt om 30 kilometer te rijden...
Dat je een euro slechts een keer kunt uitgeven, dat blijkt wel wanneer je boodschappen gaat doen. Ook dan is je kar half gevuld en loop je de kans dat je niet langer kunt gaan hamsteren. Of dat gedoe van 1 + 1 gratis. Dat je daarvoor toch gaat betalen, dat is de kop die in het zand wordt gestoken. Neen, onderhoud vergt niet alleen geld, maar ook de nodige aandacht. Wanneer echter een wethouder stelt dat op de langere termijn er toch geld beschikbaar komt, noemt hij deze vorm ook een manier van sparen. Maar heb je geen poen, dan ga je het niet doen!
