Moraalridders
Is het moreel aanvaardbaar om amoreel te handelen? Of glijden we dan af naar immoreel gedrag? Wat is het verschil eigenlijk? En belangrijker nog: wie bepaalt dat verschil?
We kunnen de schuld niet altijd bij een ander leggen, al zijn er geitenpaadjes genoeg om dat te proberen. “Het kan net niet,” wordt er dan gezegd, terwijl iedereen weet dat het ook anders had gekund. En zo kan één onhandige uitspraak in een dialect een hele ramp veroorzaken—zoals die beruchte regengoot in Franeker, ooit tijdens een kaatswedstrijd.
Op krediet
Andere tijden vragen om andere antwoorden. Waar ooit een adellijk figuur vocht tegen windmolens, verschijnen nu nieuwe gevaartes aan de horizon. We leven op krediet, de files worden langer in aangepaste auto’s, en terwijl isolatie een keerpunt moet brengen, stort de zonnepanelenmarkt in. Faillissementen stapelen zich op. Het einde lijkt onzeker, en toch hollen we door.
Neem nou het zwembad. Een tienbanenbad, goed voor miljoenen euro’s extra. Stel je de investering uit, dan loop je het risico dat betonrot de hele boel laat instorten. Niemand zit daarop te wachten. Maar ja, wachten doen we al genoeg.
Weg met het patriarchaat!
Er gebeurde trouwens meer in Alkmaar. Een optocht trok door de stad, een stoet van voornamelijk vrouwen. Internationale Vrouwendag. Ze droegen stokken—geen gewone, maar Sletten Stokken. Ondergoed en panty’s met tijgerprint maakten hun opmars. Suffragette City, zo werd het genoemd. En natuurlijk klonk de strijdkreet: “Weg met het patriarchaat!” Een lange adem is nodig voor zulke strijd. Maar adem verbreekt de stilte, en de bel voor de laatste ronde sterft langzaam weg…
Subtiel? Nee. Duidelijk? Absoluut!
Toch is er hoop! In de vorm van Maarten, een man met een uitgesproken filosofie. Hij is niet te beroerd om zijn gedachten te delen. Zijn boodschap? “Ik zoek een vriend met borsten en een vagina.” Subtiel? Nee. Duidelijk? Absoluut. En dat in een tijd waarin genderneutraliteit het gesprek van de dag is. Maar wie past deze nieuwe huid eigenlijk het beste?
