HomeAdverteerdersTip de redactieColofon Nieuwsbrief ontvangen
Inschrijven Flessenpost uit Alkmaar
Dan spoelt het flesje iedere vrijdag aan in je mail
AANMELDEN
Uw e-mailadres wordt alleen gebruikt voor het versturen van de Flessenpost uit Alkmaar. U kunt altijd de afmeldlink gebruiken, deze is opgenomen in de nieuwsbrief.
close-link

Deel

advertentie

Ontworteld

Column: Micha de Groot

Ontworteld

Mijn eerste hap naar levensadem.
Mijn eerste wankele waggelstapjes tussen vallen en opstaan.
Het was in Alkmaar.

Ruim 53 jaar geleden werd ik hier geboren en groeide er op.
Struinde er eindeloos door grote weilanden vol kamille, bouwde geulen en zandkastelen in Egmond aan zee en begroef snikkend talloze overleden cavia’s en andere knaagachtigen onder de bomen langs de Molenkade. In mijn nette zwart/witte uniform serveerde ik als kokette 16 jarige, koffie en grote, geflambeerde ijstaarten bij Koekenbier aan de Kennemerstraatweg en schaatste over de wateren op mijn kunstschaatsen naar Oterleek.
In de zomermaanden fietste ik van Alkmaar naar Egmond-binnen om bollen te pellen, terwijl ik onophoudelijk naar Bruce Springsteen luisterde via mijn hippe, gele sportwalkman waar ik apetrots op was.

Dynamiek en een constante stroom aan veranderingen was inherent aan mijn leven. Ik veranderde talloze malen van baan en lief en hopte binnen Alkmaar van huis naar huis. Daar liet mijn eeuwige veranderdrang mij a la minute muurtjes veranderen van geel naar paars of andersom en heen en weer schuiven met meubels. Ik gaf mij graag over aan iedere grillige impuls die op mijn pad kwam. Of het nou ging om een of andere nieuwe passie, een interessante opleiding, fascinerend project of wat ook.

Maar aan ‘mijn’ Alkmaar viel niet te tornen. De wereld mocht op zijn kop, maar Alkmaar stond als een huis en zou nooit veranderen. Hier ging ik nooit meer weg!

Deze historische stad met zijn grachten, dichtbij zee, was de mijne. Ik was ermee vergroeid.
Hier zoende ik voor de eerste keer met vlinders in mijn buik, in het schemerdonker, op de hoek van de Molenstraat. Hier at ik samen met vriendinnetjes, aan de lopende band ijsjes op de Mient wanneer we op vrijdag ons bollenpel salaris vingen. Onze benen bungelend over de rand van de gracht, glanzend zonlicht gevangen in ons jonge haar.

Hier ontwikkelde ik mij tot verpleegkundige in het Medisch Centrum Alkmaar, was initiatiefnemer en oprichter van LETSA (Lokaal Economisch Transactie Systeem Alkmaar) en baarde in ons lieve trappetjeshuis in de Bergerhof twee prachtige zonen.

In deze stad organiseerde ik tweemaal de succesvolle ‘Tapas en cycle tour’ en een paar jaar later de ‘Dancewalk’ waarbij we maandelijks met een groepje enthousiastelingen dansend door de Alkmaarse binnenstad bewogen.
Meer dan 20 jaar lang skeelerde ik vanuit deze stad de wereld in, handen op de rug, kilometers lang door polder en duinlandschap.

Aan lange tafels at ik in uitbundige stemming, met mijn stadsgenoten zuurkool met worst op 8 oktober en vierde Alkmaars ontzet in het Gulden Vlies, de Alkmaarse huiskamer, waarna ik in de Vest naar de nieuwe dag toe danste en genoot van grote porties poffertjes met extra veel roomboter en poedersuiker op het canadaplein.

Hier leefde ik het leven ten volste. Schaterlachend, uit volle borst zingend, intens huilend, vol overgave vrijend, dansend en rijkelijk genietend.

Alkmaar, levensader in mijn bestaan. Ik heb je gekliefd.
Afgelopen week verhuisde ik, samen met mijn lief, naar Den Haag.
Het meest onmogelijke bleek toch mogelijk.
Ineens was het de hoogste tijd voor een frisse wind en verse actieradius.

‘Tja’, zeg ik gekscherend tegen mensen die vragen waarom ik Alkmaar verliet en naar een andere provincie verhuisde. ‘Misschien is het omdat ik het zo enorm naar mijn zin heb in mijn baan en met mijn lief maar het wél de hoogste tijd wordt om de boel weer wat op te schudden? Daarom zoek ik de verandering deze keer in het verhuizen naar een andere stad.’

Terwijl lief en ik noeste stappen zetten om onze nieuwe Haagse huis vol te laten stromen met licht, liefde, nieuwe meubels en eigenheid, wankelt alles in mij.

Mijn vader liet, vrij onverwacht, vorige maand het leven. Mijn tweede en dus laatste ouder is niet meer. Nog een levensader die daarmee werd doorgehaald.
Een groot gemis aan broers en zussen om samen te dragen en een eenheid te vormen, stapelt zich daarboven op.
Niet eerder voelde ik mij zo ontheemd en peutert bij vlagen de eenzaamheid aan mijn hart.

Het afscheid laat zich alom voelen.
Ik laat Alkmaar achter. Mijn Alkmaar, mijn Alkmaarse woning en het gros van mijn prachtige vriendinnennetwerk. Maar ook mijn vader, zijn huisje, mijn ouders, mijn kind-zijn, mijn geborgen plek in een familiesysteem waar ik gedijde in een tussenlaag tussen ouders en kinderen in. Niets voelt meer wat het was.

Ontworteling.

De tijd moet zijn werk gaan doen.  Dat weet ik. Daarbij het vertrouwen dat ik mij stap voor stap weer zal gaan wortelen. Op deze nieuwe plek, in een nieuwe stad maar voornamelijk in mijn (familie)systeem en in mijn leven.

In tegenstelling tot het definitieve verlies van mijn ouders weet ik dat Alkmaar blijft. Dat ik altijd weer even kan wegkruipen onder de vleugels van mijn vertrouwde kaasstad.
Dat ik altijd weer even in kan haken bij de Binnenkomer voor een Chai latte, bij Sencha voor een magnifiek gebakje en met een hart dat piept en kraakt van leven in alle toonaarden, kan slenteren door de oude stad. Even terug naar mijn roots, daar waar mijn leven zich ooit ontvouwde.

Alkmaar zal nooit verdwijnen.

Alkmaar de Victorie!

www.michaeladegroot.nl

advertentie

Meer 'Columns':

Inspiratie

3 februari 2023

Column: Peter Visser

Ik heb nog nooit de druk van een deadline gehad, maar vandaag wel. Elke eerste vrijdag van de maand mag ik namelijk een stukkie skroive voor de flessenpost en dat

Vriezen en dooien

3 februari 2023

Column: Kim Klaver

Ik ben blij. Blij dat ze zo lekker gaan. Blij dat ze hun pad kiezen, blij dat ze mooi in het leven staan. Ik ben enthousiast. Enthousiast over nieuwe wegen.

Ik wens u een…

27 januari 2023

Column: Milo Berlijn

Het nieuwe jaar is begonnen!! Er kwamen gelukkig maar 3 crisissen (PSV, FC Groningen en de hoge rente) bij de afgelopen maand. En als ik de pessimisten had

STAD en OMMELAND

27 januari 2023

Column: ikWik

Als het veel voeten in de aarde heeft, wil het niet altijd zeggen dat iets doorgaat. Altijd zullen er wel weer mensen op gaan staan die het niet kunnen nalaten om bezwaren

Kiekeboe

20 januari 2023

Column: Kim Klaver

Met jonge kinderen, wellicht in combinatie met een baan of zelfstandig ondernemerschap, blijft er weinig tijd en energie over voor zelfontwikkeling. Nu ben ik een

Haat-liefde met Google

20 januari 2023

Column: Cindy Schrikkema-Stofberg

Ik hou van gadgets en mensen die mij kennen weten dat wanneer er blauw led in zit, ik het helemaal geweldig ga vinden en het vaak ook wel wil hebben. Zo is

De tand des tijds

13 januari 2023

Column: ikWik

'Wat een geluk dat ik een stukje van de wereld ben, dat ik de wijsjes van de sijsjes en de merels ken, en dat ik mee mag doen met al wat leeft, en mee mag ademen

Afscheid nemen bestaat niet…

13 januari 2023

Column: Fernando Jonker

Toen ik mijn vriendin leerde kennen wist ik dat ze een droom had om te reizen naar Australië. Ze had haar geliefde plekje in de Pijp opgezegd en ging samen wonen

Foto van vroeger

6 januari 2023

Column: Peter Visser

Persoonlijk heb ik een geweldig jaar achter de rug. 1 februari ging de horeca weer open, op alle fronten prima gedraaid, mijn vrachtwagen rijbewijs gehaald, gezondheid

De deken

6 januari 2023

Column: Kim Klaver

Nou, het nieuwe jaar is begonnen. Persoonlijk kijk ik altijd erg uit naar januari, de maand december kost me veel energie. Zonder in detail te treden, maar ik krijg de

Moment van de Waarheid

23 december 2022

Column: Milo Berlijn

Aan het einde van het jaar worden columnisten geacht om terug te kijken op het afgelopen jaar. Het woord Crisis, aangevuld met diverse voorzetsels als energie

Dankbaar ben ik…

23 december 2022

Column: Fernando Jonker

Het einde van het jaar nadert. Kerst staat voor de deur. Bij Fernando’s zijn we met de kerst gesloten. Alleen kerstavond zijn we nog geopend voor een mooie groep mensen.

Hoeveel weet je eigenlijk van je vrienden en familie?

16 december 2022

Een gezelschapsspel voor Kerst en oud/nieuwjaar.

Als we weer gezellig bij elkaar komen met de feestdagen aan tafel of met zijn allen bij iemand thuis, dan weet iedereen dat er bepaalde onderwerpen vermeden moeten worden, omdat die tot

(M)Otherhood

16 december 2022

Column: Kim Klaver

Ik was ziek en ik lag in het weekend een beetje lafhartig op de bank te Netflixen. Nee, dus geen 'Netflix & Chill' (zoek dat maar eens op...), daar ben ik intussen ook

Een blijvertje

9 december 2022

Column: Milo Berlijn

Afgelopen week liep ik samen met onze labrador Finou door de prachtige binnenstad van Alkmaar. Ik doe dat vaker als ik achterloop op mijn dagelijkse stappendoel (10.0000), wanneer ik wil

Fouten maken mag…

9 december 2022

Column: Fernando Jonker

Ik ben een voetballiefhebber… Veel dingen vergelijk ik met voetbal. Als je een foutloze wedstrijd hebt gespeeld heb je waarschijnlijk ook niet meegedaan aan het spelletje. Foutloze wedstrijden

Altijd lente

2 december 2022

Column: Peter Visser

Ik ben trouw aan tandartsen en kappers. Als ik het eenmaal goed vind; wil ik eigenlijk nooit meer weg. Dat wil zeggen ik wil nooit meer een ander. Met de kapper gaat

The roast of Kimmie Kimmie Kimmie

2 december 2022

Column: Kim Klaver

Nou ja, dan ben je dus ineens 50 en geef je een groot feest. En wat voor feest: alle vrienden, familie en bekenden bij elkaar, dansen, praten, lachen, ik als

Onzichtbare bevlogenheid

25 november 2022

Column: Milo Berlijn

Neerlands beste ochtendshow DJ Edwin Evers startte er met regelmaat zijn radioshow mee: ‘een woord wat je niet zo vaak hoort’! Afgelopen week moest ik er aan

Mini vakantie in je hoofd…

25 november 2022

Column: Fernando Jonker

Mijn vriendin is regelmatig actief op Instagram. Zo nu en dan doet ze mee aan een win en deel actie. En op de een of andere manier wint ze zo nu en dan een prijs. Twee

Bison

18 november 2022

Column: Kim Klaver

Vijf jaar geleden schreef ik over een klein, vies-ruikend hondje dat we uit een Spaans asiel hadden gehaald. Een nerveuze haarbal, kleiner dan verwacht, zo angstig

Black Friday of Sinterklaas?

18 november 2022

Column: Dick van der Veen

hoe lang blijven we de traditionele feestdagen nog vieren? alle feestdagen, die we kennen komen uit het christelijke geloof; Sint Maarten, Sinterklaas, Kerstmis en via

Turbulentie

11 november 2022

Column: ikWik

Tel je zegeningen, zou ik willen stellen. Grote kans wanneer je je blik op andere elementen richt, zeker in deze turbulente tijden. Je de vanzelfsprekendheid met verwondering

Lang leve het groeten van elkaar!

11 november 2022

Column: Milo Berlijn

Jolanda (Echte naam bekend bij de redactie) zei het heel rustig maar met volle overtuiging. ‘Ik ben ermee gestopt!’ zei ze in een groep met 30 collega’s die allemaal

Henk

4 november 2022

Column: Peter Visser

Nou heb ik toch mijn vrachtwagenrijbewijs gehaald. En ja dat is een felicitatie waard. Mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen. Ik heb het hier al eens over

Hoge hakken in de paardenstront

4 november 2022

Column: Cindy Schrikkema-Stofberg

Ik ben gek op hoge hakken, hoge hakken en een paardenmeisje in hart en nieren. Natuurlijk sta ik niet letterlijk met mijn hoge hakken in de paardenstront, maar

Geniet

28 oktober 2022

Column: Milo Berlijn

Afgelopen week werd ik geprikkeld door een artikel in het AD van een econoom die zei dat bedrijfsgroei niet meer Prio Numero Uno moet zijn, maar dat we

De heer Worm

28 oktober 2022

Column: Fernando Jonker

Toen Mark en ik iedereen vertelden dat wij Saigon op de Peperstraat hadden gekocht, waarschuwde velen ons voor de vloek die er op die hoek heerste. Afgelopen

Zwart

21 oktober 2022

Column: Kim Klaver

Loslaten is een thema dat veel langskomt in mijn columns. Het is onderwerp van gesprek met vrienden en vriendinnen die in hetzelfde schuitje zitten, hun kinderen vliegen ook uit.

Gebroken, maar niet verslagen

21 oktober 2022

Column: Cindy Schrikkema-Stofberg

Het leven gaat niet over rozen is zo’n mooie, gevleugelde uitspraak, maar die is bij iedereen van tijd tot tijd wel van toepassing. Zo heb ik bijna 10 jaar geleden mijn been gebroken

Het gebruik van wapens

14 oktober 2022

Column: Milo Berlijn

In toenemende mate komen er na afloop van mijn shows of presentaties mensen naar mij toe die zeggen dat ze in lange tijd niet zo gelachen hebben. Enerzijds streelt dat mijn ego, omdat

Smaakvriendjes

14 oktober 2022

Column: Fernando Jonker

Vorige maand ben ik met mijn dochters een weekje naar Barcelona gegaan. Wanneer er een markt is, ga ik die altijd bezoeken. Helemaal een verse markt. En al helemaal in Spanje.

50!

7 oktober 2022

Column: Kim Klaver

Tien jaar geleden werd ik 40. Tien jaar geleden! In die jaren is er zoveel gebeurd. Alles veranderde. Mijn burgerlijke staat, mijn adres, mijn baan, een deel van mijn vriendenkring

ONTZETtend mooie zomer

7 oktober 2022

Column: Peter Visser

Er zijn van die liedjes, die met een hele leuke melodie een nare boodschap bezingen. ‘Tis weer voorbij die mooie zomer... is zo’n liedje. Als het tegenzit blijft het melodietje

Inschrijven Flessenpost uit Alkmaar
Dan spoelt het flesje iedere vrijdag aan in je mail
AANMELDEN
Uw e-mailadres wordt alleen gebruikt voor het versturen van de Flessenpost uit Alkmaar. U kunt altijd de afmeldlink gebruiken, deze is opgenomen in de nieuwsbrief.
close-link
Terug