Toen mijn dochter deze zomervakantie met een vriendin Napels bezocht, wilde ze graag voor de lunch pizza eten. Er bleek een keten te zijn die volgens ingewijden de beste pizza van Napels serveert. Bij elk filiaal waar ze kwamen stond er echter een enorme rij. Ze waagden uiteindelijk nog één poging, er bleek er nog één te zitten in een wijk waar ze nog niet eerder waren geweest. ‘Quartieri Spagnoli’ een oude volkswijk in Napoli, letterlijk vertaald ´Spaanse Buurt´. Dit is een opkomende buurt die voorheen meer de status van sloppenwijk had. Volgens mijn dochter is het een paar tandjes erger dan Bos en Lommer in Amsterdam, waar ze woonachtig is. Ze vonden de pizzeria in een gerenoveerd gedeelte van de wijk met gezellige winkelstraatjes, ook hier stond weer een lange rij. Het was inmiddels al later in de middag en de honger sloeg toe, in de rij gaan staan was dus geen optie meer.
Via Google Maps gingen ze op zoek naar een andere pizzeria en kwamen ze via kleine straatjes met vervallen pandjes op een hoek een heel schattig wijnzaakje tegen. Ik had gevraagd of mijn dochter voor mij een fles rode wijn van het druivenras Aglianico of een witte wijn van het druivenras Greco di Tufo wilde meenemen. Dit zijn druivenrassen uit de regio Campania waarbinnen Napels zich bevindt. Er stonden drie kleine tafeltjes buiten, op één van die tafeltjes stond een bordje met pasta alle vongole. Er kwam een Italiaans mannetje van rond de 60 naar buiten en vroeg of ze wilden lunchen, ja natuurlijk wilden ze dat! Ze namen plaats aan één van de tafeltjes. Het was er zo smal dat ze tegenover elkaar tegen de muur aan moesten zitten. Het verkeer racete langs en voor je het wist werd je voor je sokken gereden. De setting voelde zo authentiek, precies waar ze van houdt en in haar woorden gezegd: ‘waar ze al haar hele leven naar op zoek is’.
Ze kregen vooraf een bord met mozzarella en tomaatjes. Ze kan net zo enthousiast over eten praten als ik en dit was zo ongeveer de lekkerste mozzarella en tomaatjes die ze ooit had gegeten. Ze kregen er wat brood bij en ook dit was naar haar mening het lekkerste brood ooit. Bij de vraag of ze pasta alle vongole wilden was het antwoord volmondig ‘Si Signore!’. Daarna zag ze hem continu telefoneren en vroeg ze zich af waarom. Vervolgens liep hij naar een pandje aan de overkant. Een oud vrouwtje takelde het eten in een emmer via het balkon van de bovenste verdieping naar beneden (bekijk hier het filmpje). Ze konden het letterlijk niet geloven, het was de leukste en grappigste ervaring ooit. Hij vertelde dat hij daar met zijn moeder woonde en dat ze daar kookt omdat er geen keuken in het restaurantje zelf zit… En je zult het onderhand begrijpen, het was de lekkerste pasta alle vongole die ze ooit heeft gegeten. Na het eten heeft ze in het winkeltje ook nog de mooiste (en duurste) fles rode wijn voor me uitgezocht van de Aglianico druif, de laatste die ze nog hadden!
Je begrijpt natuurlijk na dit prachtige en smakelijke verhaal dat ik pasta alle vongole met haar wilde maken. Vongole konden we nergens krijgen, dus hebben we het recept nagebootst met kokkels:
Pasta vongole/kokkels
Voor 4 personen
Ingrediënten:
- 400 gram spaghettini (de cecco)
- 1 kilo kokkels
- 15 gram peterselie – blad en steeltjes scheiden van elkaar
- 4 tenen knoflook fijngesneden
- 1 citroen – rasp de citroen voor de schil en snijd de citroen in vier parten
- 4 grote scheuten zonnebloemolie
- 10 cherrytomaatjes in vieren gesneden
- 1 rode peper – zaadlijsten verwijderen en in stukjes gesneden
- 50 gram rucola
- 300 ml droge witte wijn
Bereiding:
1. Zet water op voor pasta (laag vuur) en kook volgens gebruiksaanwijzing al dente
2. Kokkels heel erg goed wassen, er zit veel zand in. Zorg dat het water helder is, dan zijn ze pas goed schoon. Daarna nog een keer wassen in zout water. Check de kokkels zoals mosselen, ze moeten dicht zijn. Als er één open is, even tikken op het aanrechtblad, blijft hij open dan wegdoen. Ook kapotte schelpen wegdoen.
3. Doe de zonnebloemolie, knoflook en rode peper bij elkaar in een kom en mix dit met een staafmixer.
4. Giet in een hete pan het olie mengsel tegelijk met de kokkels in de pan, voor 1 minuut. Voeg de wijn toe. Doe de deksel op de pan en schud met regelmaat 3 á 4 minuten tot ze opengaan. Voeg de tomaat en peterselie toe en meng het geheel. Als er na het bereiden dichte kokkels op je bord liggen, deze niet eten.
5. Giet de beetgare spaghetti af en doe de deze in een grote pan. Voeg de kokkels bij de spaghetti en meng dit goed door elkaar.
6. Leg op de borden een bedje van rucola en schep de pasta erop. Verdeel de citroenschil over de pasta met de peterselieblaadjes. Leg op ieder bord een part van de citroen.
Tip: Haal de kokkels of vongole bij Hoogland. Koop de vis niet op maandagen, in het weekend wordt er geen vis ingekocht en vanaf dinsdag is het weer verse vangst.
Eet smakelijk
Wijntip:
Een droge frisse witte wijn met mooie zuurgraad gaat goed met schelpdieren. Voor dit gerecht heb ik voor de Albariño druif gekozen. Deze druif komt vooral voor aan de westkust in het Spaanse Galicië. Albariño wijnen zijn over het algemeen frisse wijnen met een mooie zuurgraad. Wit fruit, citrus, bloemen en een zilte mineraliteit zijn de kenmerken voor albariño. Een prima wijn voor scheldieren zoals kokkels, mosselen en vongole.
Wij hebben er een Pazo Señorans Albariño bij gedronken. De smaak van deze wijn is opvallend vol maar door de fijne zuren en goede mineraliteit blijft de wijn een fris van karakter. De wijn heeft een mooie strogele kleur en in de neus heeft hij veel geuren van fruit zoals peer, perzik en grapefruit en een lange afdronk.
Voor meer wijntips, kijk op www.cavastore.nl.
