Wijn heeft een scala aan theatrale gewoontes. Zeker als het gaat om het proeven van de wijn in een restaurant. De Britse komiek Michael McIntyre steekt er in één van zijn sketches briljant de draad mee. Veel mensen drinken en houden van wijn, maar laten we eerlijk zijn, de meeste van ons zijn geen expert op het gebied van wijn. Als we naar restaurants gaan, spelen we allemaal een soort bullshitspelletje dat we er toch wat van weten.
Niemand aan jouw tafel weet iets van wijn. De ober zelf weet niets van wijn. Je kent een rode kleur en een witte kleur. Dat is alles wat je weet. ‘Wilt u de wijnkaart zien?’ Hij zou net zo goed kunnen zeggen: ‘Wilt u het grote toverspreukenboek?’ Je doet alsof je er in kijkt, je negeert alle woorden en concentreert je volledig op de prijs. Je wijst gewoon ergens op. Je hebt eigenlijk geen idee. ‘Ja, ik wil deze.’ ‘Ah, een prima keuze.’ Je hebt geen idee of dat een goede keuze is. Je weet niks van wijn! Het maakt allemaal deel uit van het spel.
Dan komt de ober de fles laten zien. Het gesprek aan tafel stopt om naar een fles wijn te staren. Maar je gaat erin mee, want het hoort er allemaal bij. Het is het enige deel van de maaltijd dat je nodig hebt om te zien dat het van de juiste bron komt. Het is niet zo dat je een biefstuk bestelt en ze komen met een foto van een koe. ‘Dit is een koe. Hier wordt je bestelling van gemaakt. Ben je hier blij mee?’ ‘Ja, dat is precies wat ik bedoelde toen ik een biefstuk bestelde.’
Dan openen ze de fles voor je neus en komt het belangrijkste onderdeel van het wijnspel. Het inschenken van de wijn. Wie gaat de wijn proeven? Wie neemt de hoofdrol in dit theater? Niemand wil het doen. ‘Doe jij het maar. Ik wil het niet doen.’ Er is altijd wel iemand die jou kant op wijst. ‘Jij doet het.’ ‘Oké, oké. Ik zal de wijn proberen.’ Het is bijna alsof de tijd stilstaat. Er wordt een klein slokje voor je ingeschonken, iedereen staart je aan. De ober wacht op jouw oordeel. ‘Ja, dat is wijn!’ Dit heb ik eerder gehad, dit is precies zoals het smaakt. ‘Het lijkt op cassis, maar het is geen cassis, het is wijn. ‘Iedereen aan deze tafel zou dit moeten drinken, schenk maar in.’
Je dacht altijd dat je de wijn proeft om te zien of hij lekker is. Als een soort smaaktest. Blijkbaar proef je de wijn om te zien of hij naar kurk ruikt en smaakt, wat betekent dat de wijn niet goed is. De ober vraagt je om te bepalen of de wijn niet goed is en als de wijn niet goed is, brengen ze je nog een fles. ‘Ik betaal ervoor, kan die ober niet in zijn eigen tijd achter de bar even voorproeven of de wijn wel of niet goed is, en zo niet, breng hem dan niet!’ Het is allemaal onderdeel van het spel. Het is niet alsof je een koffie hebt besteld en ze komen met de melk: ‘Het ruikt een beetje raar. Wil je het even voorproeven?’ Je proeft… zure kaas! Bah! Maar je gaat erin mee, want je zit in een restaurant.
Daniël Groeneveld
Daniël Groeneveld is wijnexpert en verkoopt voornamelijk pure biologische wijnen op zijn website en in de horeca. Voor meer informatie: www.wijnvandaan.nl
