Ik had vorige week een afspraak met een stel vrienden om een rondje te golfen. Tussen Alkmaar en Schagen ligt onder andere Golfbaan “Dirkshorn” ”Rond 11 uur koffie bij ons, Gerard”, prima John, tot dan. Op weg naar Schagen even langs de bloemenwinkel, de Terdieker tuin. Een tuin met een verhaal, de familie Bossen in Nieuwe Niedorp kweekt daar prachtige onbespoten bloemen en verkoopt deze in hun mooie winkel in Schagen. Prachtige boeketten, vrij van pesticiden! Ook hier zijn duurzaamheid en milieu de kernwoorden. Een bloemetje was ook wel op z’n plaats als je hebt gehoord dat je genezen bent van een “K” ziekte en net een prachtig appartement hebt betrokken aan de rand van het centrum in Schagen. Al koffie drinkend hoorde we regen op de ramen tikken en kwam de vraag, gaan we nog 9 holes lopen? De buienradar bracht geen uitkomst en de klok liep richting lunchtijd, “ Zullen we maar gaan lunchen bij Stiel”, opperde John, prima plan.
Met de paraplu op naar Stiel, een fijn restaurant in Schagen. Het was wel donderdag, en dat is de dag waarop de Westfriese markt wordt gehouden. Geen uitgebreide kaart maar wat eenvoudige gerechtjes voor iedereen die welkom is. Plat water en een flesje Gruner Veltliner lieten zich uitstekend “smaken” bij al het lekkers. Puike bediening zorgde ervoor dat we het prima naar ons zin hadden. Inmiddels was het half drie geworden en was de lekkere trek nog niet bevredigd. “ Nog wat kaas met een goed glas rood” stelde ik voor, ik had de prachtige kaaswagen al gezien bij binnenkomst, weliswaar zonder kaas, maar toch…
Bij de vraag aan de gastvrouw of we wat kaas konden krijgen, keek ze snel op de klok en was het antwoord dat Perry er nog niet was, “om drie uur kan hij de kaaswagen klaar hebben” Oké, die tijd praten we wel vol, “geef eerst maar even de wijnkaart”, een indrukwekkend boekwerk met erg veel lekkers. We wilden rood bij de kaas, “prima toch?” hoor ik mensen denken. Tja, het feit wil namelijk dat de meeste kazen zich erg prettig voelen bij witte wijn, een enkele harde kaas met pit gaat prima, maar door de bank genomen is wit beter. We kozen voor de Pinot Noir van Kruger, een prachtig en door de jaren heen overladen Estate met prijzen, voor hun prachtige wijnen, ook deze Pinot Noir was heerlijk in balans, mooie fijne zuren, fruit en veel lengte in de afdronk. En, wat minstens zo belangrijk is, prima op temperatuur.
In afwachting van de wagen, even een eerste slokje door de mond om de smaakpapillen te laten wennen, maar daar was al het ‘lekkers’op wielen, met “Perry”! Een slanke jongeman die ons enkele soorten kaas ging serveren bij Krugers Pinot Noir . John, Simone (gastvrouw) en ik zijn kok en hebben allebei een restaurant gehad waar kwaliteit voorop stond en we weten ook wel iets over kaas, samen hebben we zo’n 90 jaar ervaring met koken, presenteren en beoordelen maar deze Perry Heneweer wist ons als gast goed te “lezen” en dacht “ik laat me niet “piepelen” door een stel van die “ouwe rotten”, ik doe gewoon mijn ding.
En dat dééd Perry, van geit tot schaap en koe uit Frankrijk, Italië, Spanje en Nederland, alles werd perfect aan ons uitgelegd. Het vetgehalte van de melk, de samenstelling, de rijpheid, waarom de ene kaas wel bij Pinot Noir paste en de andere niet. We werden er stil van! Wat een feest om dit soort jonge mensen aan je tafel te krijgen. Nog maar net in het vak had hij wel al een goede leertijd gehad bij die andere gastronomische “Parel” in Schagen, restaurant TOV van chef Roy Strijbos en super gastvrouw Marlies Baken, oud Nederlands kampioen gastvrouw/gastheer, daar werd de
jonge Perry geïnspireerd.
O, eh, het moge duidelijk zijn, we hadden het erg naar onze zin en een middagje geen telefoon, een fijn gesprek en goed proeven maakt duidelijk dat eten verbindt.
Gerard Walters
